174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡahIjSG3qJH
Gece çöktüğünde malikane daha ağırlaşıyordu. Sessizlik yalnızca sessizlik değildi; sanki ev, karanlıkta kendine daha fazla yer açıyordu. Katie, eski odasında uyumaya çalışırken fark etti bunu. Gözlerini kapadığında hiçbir şey hissetmiyor, ama açtığında odanın karanlığı birkaç santim daha yaklaşmış gibi görünüyordu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1tfGFPkood
Uyku uzun süre gelmedi.
Gölge uzadıkça, düşünceler kısalıyordu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvK5SHvHyIi
Saatin kaç olduğunu bilmediği bir anda, koridordan bir ses yükseldi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLuN75AGeEB
İlk başta ayak sesi sandı.
Daha sonra, ahşabın gerilmesiyle oluşan o ince çatırdamadan farklı olduğunu fark etti. Ses ritmikti.
Nefes alıp veren bir şey gibiydi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡoDeAbkJ2RD
Katie yatağından doğrulup kapıya yöneldi. Elini tokmağın üzerinde gezdirdi ama açmadı. Kapının ardındaki sessizlik bir anda çökmemişti; tam tersine, bekliyordu. Ev, onun hareket etmesini istiyor gibiydi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡDSSZSRdCPP
Derin bir nefes alıp kapıyı araladı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbcjzbCbLLU
Koridora yayılan loş ışıkta hiçbir şey yoktu. Ancak duvarlara asılı eski fotoğrafların cam yüzeylerinde, Katie’nin kendi yansıması bile düzgün durmuyordu.
Bir tanesinde omzunun arkasında, bir gölge kıpırdadı.
Bakışını geri çevirdiğinde fotoğraf tamamen normaldi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrXxRJZKs72
Koridoru ağır adımlarla geçti. Merdivenlerin başına geldiğinde aşağı kattaki karanlık bir tünel gibi görünüyordu. Işığa uzandı — tam o sırada derinlerden bir kapının kapanma sesi geldi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡO6TqmicZMZ
Katie irkildi.
Bir an nefesi kesildi.
Evde başka kimse yoktu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡT0rnVQaGcx
Merdivenleri yavaşça inmeye başladı. Her adımda tahta basamakların iniltisi bir öncekine göre daha uzun sürdü; sanki adımları ağırlık ekliyordu. Holün ortasına geldiğinde tüm ev karanlıktı. Tek ışık, dışarıdaki ayın puslu parıltısıydı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvGqyOUYcEn
Burası böyle değildi, diye düşündü.
Bu ev karanlıkken bile daha… ölüydü.
Ama şimdi ölü değil, uyanmış gibiydi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRHJCBjYHfM
Mutfağa vardığında kapının açık olduğunu gördü. Oysa gelirken kapatmıştı. Yavaşça içeri adım attı. Masanın üzerinde hiçbir şey yoktu, çekmeceler kapalıydı, pencere yerli yerindeydi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1HnhMRu9Jo
Sonra gözü tezgâhın üzerindeki eski ahşap kesme tahtasına takıldı.
Tahtanın ortasında küçük bir çizik vardı.
İnce, taze bir çizik.
Ahşabın rengi yeni açığa çıkmıştı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrOwhxgSteN
Sanki biri bıçakla üzerinden geçmişti.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡztBdcxMuzK
Katie’nin boğazı kurudu. Evde biri varsa bile gizlenmeyi bilmiyordu. Veya tam tersine — fark edilmesini istiyordu.
Kesme tahtasına yaklaşırken, bıçağın yanında olmadığını fark etti. Bunu önemsememek istese bile zihninin arka tarafında bir sancı bıraktı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡilUwduyRaf
Tam geri dönerken arkasından bir ses geldi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡy8nDAWzArB
Tık.
Sanki biri masanın altındaki tahtaları tırnakla yoklamıştı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡAirIb0rwzc
Katie dönmedi.
Dönmek istemedi.
Sırtını döndüğünde bir şeyin hareket edeceğinden emindi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡq8tBjJMY2G
Holün karanlığına yürüdü. Derin bir nefes almaya çalıştı ama hava ağırdı; toz kokusu değil, daha eski bir şey…
Sanki odalar, yıllardır dokunulmamış cümleler fısıldıyordu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYUPF1gXTIH
Çalışma odasının kapısı açıktı. Bu sefer tamamen.
Işık yandı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvF8G9Eu2cw
Oda dağınık değildi. Kitaplar yerli yerindeydi. Rafların üzerinde duran eski Harowell belgeleri bile yerinden oynamamış gibiydi. Ama masada bir şey vardı:
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡTmyxkSIKeQ
Yıllar önce kaybettiği küçük, metal bir kutu.
Üzerinde Harowell arması bulunan eski bir aile eşyası.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡnQPJ5GtI3y
Katie dondu.
Bu kutuyu çocukken kaybetmişti. O zamanlar odalar tek tek aranmış, kutunun düştüğü ya da atıldığı düşünülmüştü.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqThNLHxzuY
Peki burada ne arıyordu?
Üstelik masanın ortasında — sanki biri bunu özel olarak koymuş gibi?
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwLOQsiCfP4
Kutuyu açmadan önce, evde bir yerden ince bir hışırtı duyuldu.
Perdenin sürtünmesi gibi.
Bir gölgenin kaçışı gibi.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡXH5VAFl0ZQ
Katie, elleri titrerken kutunun kapağını kaldırdı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbQ6WGKWuC4
İçinde yalnızca bir şey vardı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtZpGDSAeR2
Çok eski, solmuş bir fotoğraf.
Fotoğrafta Harowell ailesi büyük merdivenlerde poz vermişti.
Ama fotoğrafın sağ alt köşesinde tuhaf bir leke vardı — siyah, dumanlanmış gibi, şekli bozulmuş bir kararma.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsGfNiolydF
Yakından baktığında lekedeki form yavaş yavaş belirginleşiyordu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5znJcWiICF
Bir yüz.
Tam seçilemeyen, ama ona baktığından emin olduğu bir yüz.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjEXhYahtK3
O an holün karanlığından bir ses yükseldi:
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEqqDmKcY4i
“Katie…”
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡJeicPIP7f2
Fısıltı değildi.
Rüzgâr değildi.
Hayal değildi.
Birinin boğuk, kısık, nefesi eksik bir çağrısıydı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMg5DLK2xnh
Katie’nin elindeki fotoğraf titredi.
Yavaşça geri çekildi.
Ayakları masaya çarptı.
Hol karanlıktı ama o karanlığın içinde, merdivenin dibinde bir siluetin kıpırdadığını gördü.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡO4yj2UaxbC
Bir adım.
Sonra bir adım daha.
Ama ayak sesi yoktu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡN69hEP5sX8
Katie, kalbinin boğazında attığını hissederek geri çekildi.
Siluet yaklaşmıyordu — sadece orada duruyordu.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqMkGi05QO1
Ama onu izliyordu.
Bu kesin.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡJHzBX9mX4k
Katie, nefesi kesilirken fısıldadı:
“Kim var orada?..”
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡNO682FXAMn
Cevap gelmedi.
Siluet hareket etmedi.
Ama evin içindeki tüm hava, birden, sanki o varlık nefes almış gibi dalgalandı.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzHQhdsHty1
Katie, ışığı kapatıp odadan çıktı.
Merdivenin dibine baktığında hiç kimse yoktu.
Sadece karanlık.
Sadece derin sessizlik.
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡe5AlMFzkmR
Ama artık biliyordu:
Evde yalnız değildi.
Ve bu varlık, Katie’yi tanıyordu.
Çok eski bir tanışıklık gibi…
Hâlâ bitmemiş bir döngü gibi.
ns216.73.216.67da2
and then Add to home screen.