173Please respect copyright.PENANAvxIdvKTfpk
Gece çöktüğünde malikane daha ağırlaşıyordu. Sessizlik yalnızca sessizlik değildi; sanki ev, karanlıkta kendine daha fazla yer açıyordu. Katie, eski odasında uyumaya çalışırken fark etti bunu. Gözlerini kapadığında hiçbir şey hissetmiyor, ama açtığında odanın karanlığı birkaç santim daha yaklaşmış gibi görünüyordu.
173Please respect copyright.PENANAvTl9dGsJUt
Uyku uzun süre gelmedi.
Gölge uzadıkça, düşünceler kısalıyordu.
173Please respect copyright.PENANA2NYIwRszsf
Saatin kaç olduğunu bilmediği bir anda, koridordan bir ses yükseldi.
173Please respect copyright.PENANAlAPZ6On2h9
İlk başta ayak sesi sandı.
Daha sonra, ahşabın gerilmesiyle oluşan o ince çatırdamadan farklı olduğunu fark etti. Ses ritmikti.
Nefes alıp veren bir şey gibiydi.
173Please respect copyright.PENANADSW1jy5h3b
Katie yatağından doğrulup kapıya yöneldi. Elini tokmağın üzerinde gezdirdi ama açmadı. Kapının ardındaki sessizlik bir anda çökmemişti; tam tersine, bekliyordu. Ev, onun hareket etmesini istiyor gibiydi.
173Please respect copyright.PENANAZOeQByxi8F
Derin bir nefes alıp kapıyı araladı.
173Please respect copyright.PENANAYj19fGA0L0
Koridora yayılan loş ışıkta hiçbir şey yoktu. Ancak duvarlara asılı eski fotoğrafların cam yüzeylerinde, Katie’nin kendi yansıması bile düzgün durmuyordu.
Bir tanesinde omzunun arkasında, bir gölge kıpırdadı.
Bakışını geri çevirdiğinde fotoğraf tamamen normaldi.
173Please respect copyright.PENANA5hakbHtMut
Koridoru ağır adımlarla geçti. Merdivenlerin başına geldiğinde aşağı kattaki karanlık bir tünel gibi görünüyordu. Işığa uzandı — tam o sırada derinlerden bir kapının kapanma sesi geldi.
173Please respect copyright.PENANANHlDDnZfIH
Katie irkildi.
Bir an nefesi kesildi.
Evde başka kimse yoktu.
173Please respect copyright.PENANAbWDVMmXWwD
Merdivenleri yavaşça inmeye başladı. Her adımda tahta basamakların iniltisi bir öncekine göre daha uzun sürdü; sanki adımları ağırlık ekliyordu. Holün ortasına geldiğinde tüm ev karanlıktı. Tek ışık, dışarıdaki ayın puslu parıltısıydı.
173Please respect copyright.PENANAJvijdkDxU9
Burası böyle değildi, diye düşündü.
Bu ev karanlıkken bile daha… ölüydü.
Ama şimdi ölü değil, uyanmış gibiydi.
173Please respect copyright.PENANA9iEI8XRsB1
Mutfağa vardığında kapının açık olduğunu gördü. Oysa gelirken kapatmıştı. Yavaşça içeri adım attı. Masanın üzerinde hiçbir şey yoktu, çekmeceler kapalıydı, pencere yerli yerindeydi.
173Please respect copyright.PENANALbf3Sxc5Mb
Sonra gözü tezgâhın üzerindeki eski ahşap kesme tahtasına takıldı.
Tahtanın ortasında küçük bir çizik vardı.
İnce, taze bir çizik.
Ahşabın rengi yeni açığa çıkmıştı.
173Please respect copyright.PENANATiizHxJsPY
Sanki biri bıçakla üzerinden geçmişti.
173Please respect copyright.PENANAgZinYoL3zD
Katie’nin boğazı kurudu. Evde biri varsa bile gizlenmeyi bilmiyordu. Veya tam tersine — fark edilmesini istiyordu.
Kesme tahtasına yaklaşırken, bıçağın yanında olmadığını fark etti. Bunu önemsememek istese bile zihninin arka tarafında bir sancı bıraktı.
173Please respect copyright.PENANAzIYzw6Fced
Tam geri dönerken arkasından bir ses geldi.
173Please respect copyright.PENANAcBr1ubZHOc
Tık.
Sanki biri masanın altındaki tahtaları tırnakla yoklamıştı.
173Please respect copyright.PENANAQShYsRf5Pm
Katie dönmedi.
Dönmek istemedi.
Sırtını döndüğünde bir şeyin hareket edeceğinden emindi.
173Please respect copyright.PENANA25PrIvkXdT
Holün karanlığına yürüdü. Derin bir nefes almaya çalıştı ama hava ağırdı; toz kokusu değil, daha eski bir şey…
Sanki odalar, yıllardır dokunulmamış cümleler fısıldıyordu.
173Please respect copyright.PENANAAlaiX8dwrk
Çalışma odasının kapısı açıktı. Bu sefer tamamen.
Işık yandı.
173Please respect copyright.PENANAihLYYOpp2F
Oda dağınık değildi. Kitaplar yerli yerindeydi. Rafların üzerinde duran eski Harowell belgeleri bile yerinden oynamamış gibiydi. Ama masada bir şey vardı:
173Please respect copyright.PENANArJMWDQcbTh
Yıllar önce kaybettiği küçük, metal bir kutu.
Üzerinde Harowell arması bulunan eski bir aile eşyası.
173Please respect copyright.PENANAxeCUmW8k91
Katie dondu.
Bu kutuyu çocukken kaybetmişti. O zamanlar odalar tek tek aranmış, kutunun düştüğü ya da atıldığı düşünülmüştü.
173Please respect copyright.PENANANuVvFJ45ZW
Peki burada ne arıyordu?
Üstelik masanın ortasında — sanki biri bunu özel olarak koymuş gibi?
173Please respect copyright.PENANANeGWj7pNqg
Kutuyu açmadan önce, evde bir yerden ince bir hışırtı duyuldu.
Perdenin sürtünmesi gibi.
Bir gölgenin kaçışı gibi.
173Please respect copyright.PENANArCbGm8WKyG
Katie, elleri titrerken kutunun kapağını kaldırdı.
173Please respect copyright.PENANARGcJoxUXGW
İçinde yalnızca bir şey vardı.
173Please respect copyright.PENANA383nKWGSxw
Çok eski, solmuş bir fotoğraf.
Fotoğrafta Harowell ailesi büyük merdivenlerde poz vermişti.
Ama fotoğrafın sağ alt köşesinde tuhaf bir leke vardı — siyah, dumanlanmış gibi, şekli bozulmuş bir kararma.
173Please respect copyright.PENANAFAvEaKW3fT
Yakından baktığında lekedeki form yavaş yavaş belirginleşiyordu.
173Please respect copyright.PENANABcb7xoduMZ
Bir yüz.
Tam seçilemeyen, ama ona baktığından emin olduğu bir yüz.
173Please respect copyright.PENANAWbiMRyQhYm
O an holün karanlığından bir ses yükseldi:
173Please respect copyright.PENANACKzOwpuFj1
“Katie…”
173Please respect copyright.PENANAIrXJEOUjgy
Fısıltı değildi.
Rüzgâr değildi.
Hayal değildi.
Birinin boğuk, kısık, nefesi eksik bir çağrısıydı.
173Please respect copyright.PENANAgp2m7ZkG0G
Katie’nin elindeki fotoğraf titredi.
Yavaşça geri çekildi.
Ayakları masaya çarptı.
Hol karanlıktı ama o karanlığın içinde, merdivenin dibinde bir siluetin kıpırdadığını gördü.
173Please respect copyright.PENANA6LMmFz2P9X
Bir adım.
Sonra bir adım daha.
Ama ayak sesi yoktu.
173Please respect copyright.PENANAU3vVhQaNNn
Katie, kalbinin boğazında attığını hissederek geri çekildi.
Siluet yaklaşmıyordu — sadece orada duruyordu.
173Please respect copyright.PENANAbbwMTGw1QX
Ama onu izliyordu.
Bu kesin.
173Please respect copyright.PENANAYQRmuWFyzk
Katie, nefesi kesilirken fısıldadı:
“Kim var orada?..”
173Please respect copyright.PENANA2i6xLrdTPr
Cevap gelmedi.
Siluet hareket etmedi.
Ama evin içindeki tüm hava, birden, sanki o varlık nefes almış gibi dalgalandı.
173Please respect copyright.PENANAN2P7vh8LEo
Katie, ışığı kapatıp odadan çıktı.
Merdivenin dibine baktığında hiç kimse yoktu.
Sadece karanlık.
Sadece derin sessizlik.
173Please respect copyright.PENANA4LIJSGf8Pj
Ama artık biliyordu:
Evde yalnız değildi.
Ve bu varlık, Katie’yi tanıyordu.
Çok eski bir tanışıklık gibi…
Hâlâ bitmemiş bir döngü gibi.
ns216.73.216.67da2


