Kabanata XLI: Pasok Ulit
Magsisimula na naman ang klase. Mag-aalas siyete ng umaga at medyo malamig pa ang hangin sa Basi. Bumubuntong-hininga si Yoli habang suot niya ang bagong uniform. Puting blouse, paldang kulay abong may itim na guhit, at puting medyas na may lace sa garter. Hawak niya ang simpleng backpack na may sabit na keychain na mukhang maliit na teddy bear.
Habang nag-aayos ng buhok sa harap ng salamin, napapailing siya. Grade 8 na ako. Parang kelan lang, DWCB pa tayo ni Pepe. Sinasabayan niya ng paglabas ng dila sa sarili sa salamin, kunwari iniinis ang repleksiyon.
Sa baba ng hagdan, inaayos naman ni Lola Lena ang baon niyang sandwich at bote ng tubig. Si Tita Cristina at Tita Criselda naman ay abala sa pag-check ng module ni Yoli.
"Nako Yoli, siguraduhin mong walang maiwan ha," sabi ni Tita Cristina habang pinaplastik ang notebook.
"Opo," sagot ni Yoli, sabay halik sa pisngi ng Lola niya. "Alis na po kami ni Jenny!"
Paglabas niya ng gate, nakita niya si Jenny na nakatayo sa kalsada, nakapamewang. May bitbit itong maliit na payong kahit hindi naman umuulan.
"Aba, sosyal ka na ngayon," biro ni Yoli habang naglalakad papalapit. "May payong ka pa."
"Hoy, hindi ito pang-ulan," sagot ni Jenny, medyo nagtatampo. "Para hindi ako umitim."
Nagkatawanan silang dalawa at sabay nagsimulang maglakad papunta sa STE-8 na classroom nila.
Pagdating nila sa DWCB, nag-uunahan ang mga estudyante papasok. Marami ring bagong Grade 7 students na parang mga tutubi na sabik pumasok sa unang araw. May mga nakikipagkilala, may nagiiyakan kasi naiwan daw ang nanay sa gate.
"Grabe," sabi ni Yoli habang hinihila ang kamay ni Jenny, "parang sardinas ang hallway."
"Oo nga," sagot ni Jenny, sabay tingin sa pila ng mga bagong students. "Tingin mo ba, mas okay dito kesa DWCB?"
"Tsk," sabay irap ni Yoli, "Basta hindi ko kasama si Pepe, boring."
Pagpasok nila sa classroom, napansin nila ang bagong seating arrangement. Nakapaskil sa blackboard ang listahan ng mga pangalan, at doon nakasulat sa second row ang pangalan ni Yoli at Jenny.
"Kita mo yan?" sabi ni Jenny, tinuturo ang pangalan nila. "Magkatabi tayo! Baka magkakulay pa tayong dalawa sa card!"
"Wag ka magmadali," sagot ni Yoli, nakataas kilay. "Baka sa recess, away na naman tayo."
Nagkatawanan sila, at sabay umupo.
Samantala, si Pepe naman, hindi nagmamadaling gumising. Alas otso na ng umaga nang bumangon siya mula sa kama, nag-unat, at tumingin sa kalendaryong nakadikit sa dingding. Malaking pulang bilog ang nakamarka sa petsa ngayon: Scholarship Application – Provincial Capitol.
"Eto na naman," bulong niya sa sarili, sabay kuha ng tuwalya. "Kailangan ko na talagang makapasa dito."
Matapos maghilamos at magbihis ng simpleng polo at pantalon, kumain siya ng pandesal habang nanonood ng TV. Tapos, kinuha ang bag na may lamang envelope ng mga requirements, at lumabas na ng bahay.
Pagdating niya sa terminal ng Burnayan, sumakay siya sa jeep. Ang jeep na iyon, luma na, amoy gasolina, at ang sticker sa harap ay nakasulat "God Bless Our Trip." May tatlong manang na kasama niya, nagkukwentuhan tungkol sa manugang na tamad at anak na walang trabaho.
Pagbaba niya sa tapat ng Provincial Capitol, huminga siya nang malalim. Ang gusali, mataas at kulay puti, may mga banderitas pa mula sa nakaraang fiesta.
Pumunta siya sa Office of Scholarship and Grants, kumuha ng form, at nag-fill out. Habang nagsusulat, iniisip niya si Yoli. Nagpasok na kaya yun? Nagkalat na naman kaya sa classroom nila?
Matapos ang halos isang oras, tapos na siya.
Dahil maaga pa, naisip niyang dumaan sa Burnayan University of Trade and Arts. Malapit lang ito sa Puerto Pandan, pero technically, nasa Burnayan na rin ang boundary. Ang Burnayan University of Trade and Arts ay kinikilalang isang global na university at paaralan sa hilagang Luzon.
Pumunta siya sa admissions office para kumuha ng leaflet at prospectus. May plano rin kasi siyang mag-apply doon kung sakaling hindi siya matanggap sa ibang paaralan.
Paglabas niya, sinalubong siya ng matinding init. Tiningnan niya ang relo—alas onse medya na pala. Nagpasya siyang bumili ng mineral water sa tapat na tindahan.
Balik na tayo kina Yoli at Jenny at tanghali na. Sa STE-8 classroom, naglabas na si Jenny ng baon niyang kanin at adobo. Si Yoli naman, sandwich at isang maliit na pack ng chichirya.
Habang ngumunguya si Jenny, tumingin siya kay Yoli. "Uy, kumusta naman kayo ni Pepe? Okay na ba kayo?"
Napatingin si Yoli sa bintana. "Oo naman," sabi niya, medyo ngiting aso. "Mas okay kami ngayon. Nag-ayos na kami. Wala nang drama."
"Ows?" tanong ni Jenny, kunot-noo. "Sigurado ka? Baka mamaya, away na naman kayo sa group chat."
"Hoy!" sabi ni Yoli, tinuturo si Jenny. "Wala na akong time makipag-away. Grade 8 na tayo no. Hindi na bagay ang immature!"
Nagkatawanan sila.
Pagkatapos, nagsimula silang magchismisan tungkol sa mga naiwan nilang kaibigan at isyu sa DWCB.
"Naalala mo si Celine?" tanong ni Jenny. "Yung palaging late? Grabe, ang daming reklamo nun."
"Siya ba yung lagi ring pinapatawag sa Guidance?" tanong ni Yoli.
"Oo!" sagot ni Jenny, humahagalpak. "Yung minsang nahuli kasi nagsisigaw sa canteen!"
"Hay naku," sabi ni Yoli, umiling. "Buti na lang, tapos na ang DWCB. Peaceful na buhay ko."
Nagkasabay silang huminga nang malalim, sabay tawa.
Sa hapon, nagklase pa sila sa Math. Medyo boring ang lecture, kaya si Yoli, pasimple lang na sinusulatan ang notebook niya ng pangalan ni Pepe, nilalagyan ng puso sa gilid.
Si Jenny, pinapanood lang siya, kunwari disgusted. "Ang corny mo," bulong niya.
"Bahala ka dyan," sabi ni Yoli, sabay takip sa notebook. "Walang pakealam!"
Nang matapos ang klase, nagdesisyon silang tumambay sa bleachers.
Sa bleachers, habang nakaupo sa matataas na upuan, nilalanggam na ang chichirya ni Yoli.
"Jenny," biglang sabi ni Yoli, seryoso ang mukha. "May gusto akong gawin."
"Ano na naman yan?" tanong ni Jenny, kunot-noo.
"Gusto kong maging member ng Marching Band," sabi ni Yoli, diretsahan.
Napanganga si Jenny. "Anong sabi mo? Marching Band?! As in tutugtog ka sa gitna ng init?"
"Oo!" sagot ni Yoli, may kislap sa mata. "Gusto ko ng bagong challenge. Bored na ako sa buhay."
"Ay," sabi ni Jenny, sabay facepalm. "Alam mo, baka sumabay ako sayo."
"Tara na!" sigaw ni Yoli, kunwari excited. "Mag-audition tayo!"
Pag-uwi nila sa Basi, kasama si Lola Lena na sumundo sa kanila sa terminal, hindi na nakapaghintay si Yoli. Pagpasok ng bahay, sumigaw agad siya.
"Tanda, Criselda, Cristina, may sasabihin ako!"
Napaangat ng ulo si Tita Criselda mula sa nilulutong ginisang monggo. "Ano na naman yan?"
"Gusto ko pong sumali sa Marching Band!" sabi ni Yoli, halos tumatalon.
Nagtinginan sina Lola Lena at Tita Cristina. Saglit na katahimikan.
Sabay sabing, "Eh di go!"
Tumili si Yoli. "Yay! Salamat po!"
Nagulat si Pepe na biglang tumunog ang cellphone niya—may mensahe mula kay Yoli:
Peps, may sasabihin ako sayo mamaya. Abangan mo!
Napangiti si Pepe habang binabasa iyon.
Ano na naman kayang plano nito, isip niya.
At doon nagtapos ang araw na iyon—isang araw na puno ng simpleng saya, kaunting kabaliwan, at bagong umpisa sa Grade 8.
76Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxiaJBk2hN3
and then Add to home screen.