Kabanata XXI: Taglamig Feels
Disyembre na. Ang lamig ng simoy ng hangin ay nagdadala ng kakaibang saya sa paligid ng Divine Word College of Burnayan. Nagsimula na ang Intramurals at araw-araw ay tila piyesta sa campus. May mga paligsahan, cheering competitions, parade of colors, at syempre, may mga makukulay na booths na nagbebenta ng fishball, dirty ice cream, at samalamig na may floating gulaman.
Sa gitna ng lahat ng ito, laging magkasama sina Pepe at Yoli. Kung hindi sila naghaharutan sa tabi ng court, sila ay nasa ilalim ng puno malapit sa library, nagkakainan ng kwek-kwek habang nag-oobserba ng mga dumadaan. Parang walang Intrams kung wala silang dalawa.
Tuwing Triduum Mass naman para sa Intramurals week, si Pepe ay isa sa mga sakristan. Proud siyang magsilbi sa altar, lalo na kapag Senior High ang schedule ng misa. Ngunit sa mga oras ng banal na katahimikan habang hawak niya ang insenso o binabasa ang pagbasa bilang commentator, hindi rin mapakali ang isipan niya.
"Sino ba tinitignan ni Yoli? Ako ba o yung putragis na 'tito-titong Aaron' niya?" tanong niya sa sarili habang pasimpleng sumusulyap sa gilid.
Si Aaron, ang isa sa mga senior high reps na assigned sa documentation ng event, ay palaging nasa likuran ng simbahan, may hawak na DSLR, naka-polo shirt na fit, at may pabangong kayang paliparin ang kaluluwang inosente.
May isang misa, kulang sa tao kaya naging tri-role si Pepe: commentator, altar server, at choir member. Imagine mo na lang si Pepe, nagsisindi ng kandila, habang humahabol sa lyrics ng "Seed of Faith" at nagbabasa ng Responsorial Psalm. Para siyang variety show.
Matapos ng misa, nagkita sila ni Yoli sa lunch. Excited pa si Yoli habang ipinapakita ang isang litratong kuha niya—nakatabi ni Pepe si Aaron sa gilid ng altar habang naka-ngiti si Aaron, samantalang si Pepe ay parang may binubuhat na problema ng mundo.
"Ay lovey, cute niyong dalawa o," tukso ni Yoli.
"Anak ng putakti," bulong ni Pepe. "Tito mo na nga, pinipicturan mo pa. Ako pa talaga tinitignan mo o siya?"
Napansin ni Yoli ang panlalambot ng mood ni Pepe kaya ngumiti ito at hinawakan ang kamay ng binata.
"Lovey, ikaw lang ang tinitignan ko buong misa. Alam mo yan. Si Aaron? Weh. Hindi kami in good terms, di ba nga kinuwento ko sayo na may misunderstanding kami nung nakaraan?"
"Talaga?" tanong ni Pepe, nakataas pa rin ang kilay.
"Oo, eh. Pero ayoko na isipin. Ikaw lang naman ang gusto kong kasama araw-araw," sagot ni Yoli habang nginunguya ang kanyang cheese empanada.
Dahil malapit na ang Christmas vacation, natapos na rin ang Intrams at ang Founding Anniversary ng paaralan. Sunod naman ang final exams.
Kay Pepe, konti na lang ang exams niya—karamihan ay project na lang. Pero kay Yoli? 70-point exams galore. Pero kahit ganoon, sabay pa rin silang umuuwi at nagkakape sa labas ng campus.
Matapos ang huling exam ng Basic Education Department, pormal nang nagsimula ang Christmas vacation.
Isang gabi bago ang Pasko, nag-video call sina Pepe at Yoli. Sa kabilang linya, kita ni Pepe si Yoli na may suot na red hoodie habang nasa sofa, may hawak na hot choco.
"Lovey, may message ako sayo ngayong Pasko," ani Pepe. Kinuha niya ang papel sa gilid ng laptop at binasa:
"Dear Yolanda,
Hi luv, how's it going? Gwenchana? I miss u:(( In this message, I want to express the things that I can't in real life. Not just a Holiday Greeting, Not just a reminder, but a Letter of Gratitude, Fortitude, Reconciliation, Truce, Forgiveness, Love, Truth, and Renewal.
First of all, Merry Christmas bbko. I hope you will read this message with profound feelings and be enlightened with my words.
Bbko, the pain you are enduring at school, is also what I've endured in my Grade 7 years. New faces ang mga kinasalamuha ko, I felt indifferent sa kanila. It's like, I heard voices noon like, "Parang inosente to ah, seryoso", "He's boring", "What a loser". Pero at the end, I showed them what it feels like luv. I grabbed my books, watched some educational videos, and above all, I advanced through self-study. I bested them, and sila na ang nag-aaproach sa akin luv. Kung sa isang bato na inuulan palagi, lumiliit yun, pero unti-unti itong magiging espada luv. What I meant in this, luv, is that, how hurtful a person can get, they need one step backward so they can leap forward, ang motto na itinatatak sa isip luv, "Beat them first than they beat you". It may be a race, but justice and patience will prevail in the end.
Misunderstandings are a part of an rs sis. There is no perfect rs sis. But I want u to know, that there may be misunderstandings, let's solve it together sis. Every argument, every word we can't take back, 'cause with the all that has happened I think we both know the way how it continues luv.
I know u want to go solo everytime luv, I feel that because u want to get what u want and no one is restricting u but pls, learn to earn luv. My only point here sis, buy what u need first that will benefit you. Of course I'll buy what u want but I need to check if I have money, parang sa sinabi mo noon sa letter mo sa akin luv, "If you still have money, kuya". Let us see our budget bbko.
Luv, I'm really sorry for the bad times that took place within us. Sorry that I made u mad, sorry if I made u cold, sorry if I ever made u feel bad or leading u astray from me:(( However, with all heart bbko, let's make our hearts be lightened as we bid farewell to our mistakes in the past. Let's forget our shortcomings and move on from those bbko. Let's renew for the betterment ng ating pagsasama bbko, let's go forward for our studies, as we will inspire one another to carry on the lessons, and activities.
Let's go again on lunch and gala's luv, I love those moments and let's carry on 'til I will go to the University here in Burnayan. Pero if I say the university, doesn't mean na hindi na tayo magkikita, I will have time for you bbko, because you know why? I love you, and no other words can describe my feeling than the expression of my gratitude and love to you. Malayo man luv ang university pero tignan mo dahil meron naman pumupunta na university students sa Mcdo. I will notify you luv on when this takes place (the university). You are the key who opened my lock, you are the sun that removed my night, you are the person that lit me, you are my special person luv.
Tbh luv, hindi namang malayo ang university, nasa Burnayan pa lang ito, same city, I may go to the university next year na, pero my heart belongs to Divine Word College of Burnayan. Not only I'm saying the true essence of Semper Fidelis, but my commitment and loyalty towards the person that I so love the most, my favorite and special person, and that is you my love, Yolanda. Nagtagpo tayo sa Special na Section, dahil Special Tayo sa isa't-isa.
From the 7 months ng panagsamsama natin luv, mula noong June, andami na nagdaanan natin bbko. Jealousy, truths, ups and downs, coldness, and redemption, I may say our rs is nothing compared to others. It is a unique love, a cute, romantic, fun, comedic, and above all, cherishing site of our love towards one another. Promise me luv, like the ones you have said in your letters, make me proud for I am always proud of u, and I support what you have in mind luv, and ofc to finish and ace up your studies for your dreams and our dreams. Kung medyu naiistress ka luv sa mga schoolworks, remember to breathe, and take a break just for a while, tas itutuloy mo na naman luv. Yun ang ginagawa ko noon luv, lalo na nung pandemia.
And lastly bbko, sana you will like these things that I have given to you. Sana gagamitin mo mga ito bbko, mga necklaces na binilian kita, bracelets, jewelry, and other stuff bbko. Treasure them, as I treasure what you had given me luv. I love your stories, and I'll comfort you. I'll aid you in your studies, and I will always love you bbko. Pls pagpasensyaan mo ako kung minsan bbko ha? So, once again, a blessed day to you, laging tandaan bbko, I LOVE YOU, from the bottom of my heart and everything luv, ikaw ang sunshine ko. You are my only girl bbko, I LOVE YOU, and promise mo luv, na sana hindi ka mag-change mula sa caring, sweet, at loving mo Louvre. Like we say in our native language, Naragsak nga Pascua luv, ken Naparaburan ken Naballaigi nga Baro a Tawen bbko. ILYSM, Take care, stay safe, and ingat ka wherever you go bbko. Cheer up if you're sad, I'm always here bbko. *Virtual Hugs and kisses*
Sincerely and Truly Yours,
Jose Maria Balweg"
Napaluha si Yoli at nagreply ng maikli pero malaman na mensahe:
"Merry Christmas din, Lovey. Salamat sa lahat. Alam mong ikaw lang ang tanging regalo na gusto ko araw-araw."
Sumingit pa si Tita Criselda, Tita Cristina, si Tito Carl, at si Lola Lena para batiin si Pepe.
Sa pagsapit ng Bagong Taon, nagchat na lang ang dalawa.
"Lovey, kakauwi lang namin sa apartment. Ang sama ng pakiramdam ko..."
Napahinto si Pepe. "Oh no. Anong nangyari?"
"Nahilo ako sa biyahe. Sumuka ako. Sila Lola at mga Tita ko ang nag-alalay. Okay na ako konti. Matutulog muna ako."
"Pahinga ka, Lovey. Update mo ako ha."
January 6. Bumalik na sila Yoli sa Basi. Pero sa gulat ni Pepe, bigla silang dumiretso ni Lola Lena sa Puerto Pandan.
Bumaba si Yoli at may hawak na malaking box ng J.Co doughnuts. Agad siyang tumakbo papasok sa kwarto ni Pepe at nagyakapan silang dalawa.
Sa yakapan nilang iyon, may nadampiang 'something' si Yoli.
"Uy... ano 'to?" tanong ni Yoli, habang namumula si Pepe.
"Ah... wala 'yan... hawak lang 'yan ng... respeto!"
Natawa si Yoli, sabay halik sa labi ni Pepe.
"Labas tayo," yaya niya.
Nagpalit ng damit si Pepe habang nakapikit si Yoli. Pero nung tinanggal ni Pepe ang kanyang shorts—
"OMG Peps!" sigaw ni Yoli. "Blue briefs ka pala today?"
"Focus ka lang. Huwag mong idilat yang mata mo!"
Nag-ayos silang dalawa at lumabas. Si Lola Lena, tumuloy sa bangko, habang sina Pepe at Yoli ay pumunta sa Plaza Selling. Doon sila nag-selfie, tumawa, at tumambay.
Dumaan din sila sa Calle Mena, sa harap ng Max Restaurant, naglakad-lakad habang nagyayakapan pa minsan.
Pagbalik ni Lola Lena, nagsama-sama ulit sila sa Plaza at sabay na umuwi ang maglola. Si Pepe naman, tahimik na pumasok sa bahay, may ngiting hindi maipinta.
Tila kay tamis ng yakap ng taong minamahal, lalo na kung matagal kayong hindi nagkita.
124Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrcOiHkmtsB
and then Add to home screen.