Kabanata XV: Tulog o Tutor?
Linggo ng gabi. Parang replay ng mga nakaraang araw, pero may bagong energy ang usapan nina Pepe at Yoli. Pareho silang nakapambahay, pareho ring nasa harap ng kani-kanilang cellphone — si Pepe naka-recline sa kaniyang kama, habang si Yoli naman ay nasa sofa nila, may hawak pang stuffed toy na unicorn at purple na akala mo ay tumbler pero improvised na tumbler pal ana mula pa sa Selecta na ice cream niya noon.
“Nabalitaan mo na ba yung kay Sir Calderon?” bungad ni Yoli, sabay higop ng yakult.
“Yung nalaglag yung grade book niya sa ilog?” sagot ni Pepe, napatawa.
“YES! YUN! Tapos lahat ng grade naging ‘P’! As in P for Pahirapan magpaliwanag!”
Nagkatawanan ang dalawa, parang saglit na nawala ang bigat ng mga nakaraang drama. Pagkatapos ng mga tsismis, nag-scroll sila sa YouTube at napagpasyahang manood ng isang episode ng Tadhana.
Habang tumatakbo ang eksena sa palabas, biglang sumingit ang isang boses mula sa background ni Yoli.
“Anong ginagawa nyow? Nanonood ng Tadhana? Mag-review ka nga, Yoli, ‘di ba may exam ka sa susunod na linggo?”
Si Cristina, ang kambal ni Criselda. May hawak pang walis at naka-tap on the shoulder si Yoli habang nanonood.
Napapause tuloy si Yoli ng video. Tumawa si Pepe. “Naku, caught in 4K! Get that on YouTube, pwedeng maging meme yan naku hehehe”
Nahiya si Yoli. “Oo na nga… Lovey, may exam nga ako. 1st Preliminary Exams na namin.”
“Galingan mo ha? Diyan tayo magkaalaman kung sino ang tunay na edukada, Education is the key to success” biro ni Pepe.
“Alam mo, punta nga ako d’yan. Magpapatutor ako sa’yo,” sabi ni Yoli bigla.
Natigilan si Pepe. “Ha? Ano? Dito? Sa Puerto Pandan?”
“Bakit naman? Ayaw mo ako makita?” kunwaring tampo ni Yoli.
Narinig naman ni Lola Lena ‘yon habang nagsasampay sa labas ng kwarto. “Ay magandang ideya ‘yan, Yoli. Mag-ayos ka na bukas ng umaga, sasama ako. Magpaturo ka kay Pepe, especially yung Math na pinakaayaw mo hehehe”
Napakamot na lang ng ulo si Pepe. “Sige na nga, review kung review.”
Kinabukasan, ala una ng hapon. Sa gilid ng national highway, nakatayo si Yoli at si Lola Lena, bitbit ang isang tote bag at backpack. Sumakay sila ng bus papunta sa terminal sa Burnayan, at mula roon ay nagtricycle na sila papuntang Puerto Pandan.
Pagdating sa isang kalsadang may dalawang arko na may nakasulat na “PUERTO PANDAN: DITO MO MAKIKILALA ANG TUNAY NA KAPAYAPAAN” at “Welcome to Brgy. Qamas, Burnayan City”, bumaba na ang maglola. Iyon pala ang boundary ng Burnayan City at bayan ng Puerto Pandan.
Sa harap ng isang dalawang-palapag na bahay, may sumalubong na babae, si Mama Lorie, ang nanay ni Pepe.
“Welcome po. Ako po si Lorie, nanay ni Pepe. Halina po’t pasok kayo.”
Nasa loob na si Pepe, nakaayos na ang study table, may librong naka-display: Basic Algebra, Demon Slayer Manga, Hunter x Hunter Manga, Grade 7 Soaring Mathematics, Filipino 7, English 7, isang yellow pad paper, at isang Star Wars notebook na walang sulat.
“Lika na sa taas, Lovey,” aya ni Pepe.
Sumama si Yoli at si Lola Lena sa ikalawang palapag. Naiwan si Lola Lena sa labas ng kwarto ni Pepe, habang pumasok si Yoli at si Pepe sa loob.
Pagkapasok, binuksan agad ni Pepe ang laptop.
“Wait lang,” sabi ni Pepe, sabay play ng isang video. May background music na emotional instrumental ng Enchanted by Tayloy Swift. Sa video, si Pepe, nakaupo at nakaharap sa camera, may hawak na papel.
“Yoli, alam kong minsan mainit ang ulo mo… pero alam mo ba? Sa dami ng pinagdaanan natin, ikaw pa rin ang pinipili ko. Hindi ko man alam kung bakit ka nagsisinungaling minsan… pero siguro kasi hindi mo rin alam kung paano sabihin ang totoo nang hindi mo ako nasasaktan.”
Hindi nakapagsalita si Yoli. May luha na sa gilid ng mata niya. “Lovey…”
Niyakap niya si Pepe ng mahigpit.
“Pepe?” bulong ni Yoli.
“Oh?”
At sa isang iglap, itinulak ni Yoli si Pepe sa kama. Parehong nag-blush.
“Hoy, baka akala mo may mangyayari. Naka-shorts pa ako!”
Tumayo si Pepe agad at kinuha ang laptop. “Dito na lang tayo sa kama mag-review. At least comfy.”
Nag-umpisa na silang magreview. May kasamang kwento, joke, at konting asaran.
Mga halfway na sila sa subject ng Filipino, nang nagsalita si Yoli.
“Break muna tayo. Nakakapagod din pala.”
Tumabi si Yoli kay Pepe at niyakap ito. “Lovey… comfy ako dito. Gusto ko na lang tumira dito, dito sa kwarto mo.”
Nag-cuddle silang dalawa. May halik sa noo, pisngi, at isang hugot moment.
Sa pag-cuddle nilang dalawa, at nakahiga sila, palipat-lipat na sila sa pwesto sa kama. Hanggang sa, nakahiga si Pepe, habang nasa ibabaw naman si Yoli. Yumuko at linapitan ni Yoli ang mukha ni Pepe at,
“Paano kung may mabuo dito?” tanong ni Yoli habang nakatitig kay Pepe.
“Eh ‘di congrats? Pero wala naman, may damit pa tayo ‘no,” sagot ni Pepe, sabay tawa.
Nag-tease pa si Yoli, pero seryoso si Pepe. “Ayoko kasi ng pabigla-bigla. Alam mo naman, hindi madali ang buhay.”
Biglang bumukas ang pinto. Agad umupo si Yoli sa tabi ni Pepe, parang walang nangyari.
“Meron akong meryenda! Bigay ni mama mo, Pepe,” sabi ni Lola Lena.
Kumuha sila ng pancit canton, banana cue, at malamig na Milo energy drink.
Pagkatapos ng meryenda, nagpatuloy sila sa pagreview.
Pagsapit ng alas singko, naghanda na ang maglola pauwi. Pagbaba nila, lumapit si Yoli kay Pepe at niyakap ito.
“Thank you, Kuya. (Hindi pa kasi alam ni mama ni Pepe na magkajowa silang dalawa) Hindi ko makakalimutan ‘to.”
“Good luck sa exam mo ha. Alam kong kaya mo ‘yan.”
Pag-alis nila, tahimik na lang si Pepe habang naglalakad paakyat. Nakangiti. At ginawa niya rin ang mga takdang aralin niya.
Sa Gabi. Nasa kama na ulit si Pepe. Naka-on ang video call. Si Yoli, naka-ponytail na at may hawak nang reviewer.
“Luv ko, galingan mo bukas ha?”
“Promise. I will make you proud,” sagot ni Yoli.
“Goodnight, Yoli.”
“Goodnight, Pepe.”
Sabay nilang pinatay ang tawag, at sa dalawang magkabilang dulo ng mundo, natulog silang pareho—bitbit ang alaala ng pagreview, ng yakap, at ng tanong: “Paano kung may mabuo?”
174Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡD3mFv0nUad
and then Add to home screen.