172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡUAgkO5V7yo
Gece çöktüğünde malikane daha ağırlaşıyordu. Sessizlik yalnızca sessizlik değildi; sanki ev, karanlıkta kendine daha fazla yer açıyordu. Katie, eski odasında uyumaya çalışırken fark etti bunu. Gözlerini kapadığında hiçbir şey hissetmiyor, ama açtığında odanın karanlığı birkaç santim daha yaklaşmış gibi görünüyordu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡVnKHy1Kogv
Uyku uzun süre gelmedi.
Gölge uzadıkça, düşünceler kısalıyordu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡSC48ubDYqY
Saatin kaç olduğunu bilmediği bir anda, koridordan bir ses yükseldi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡpVvB6ofbCv
İlk başta ayak sesi sandı.
Daha sonra, ahşabın gerilmesiyle oluşan o ince çatırdamadan farklı olduğunu fark etti. Ses ritmikti.
Nefes alıp veren bir şey gibiydi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlgC9QAPDSz
Katie yatağından doğrulup kapıya yöneldi. Elini tokmağın üzerinde gezdirdi ama açmadı. Kapının ardındaki sessizlik bir anda çökmemişti; tam tersine, bekliyordu. Ev, onun hareket etmesini istiyor gibiydi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqLE5cqlrmZ
Derin bir nefes alıp kapıyı araladı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡnMYRQmoBh1
Koridora yayılan loş ışıkta hiçbir şey yoktu. Ancak duvarlara asılı eski fotoğrafların cam yüzeylerinde, Katie’nin kendi yansıması bile düzgün durmuyordu.
Bir tanesinde omzunun arkasında, bir gölge kıpırdadı.
Bakışını geri çevirdiğinde fotoğraf tamamen normaldi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtIMklgHAvf
Koridoru ağır adımlarla geçti. Merdivenlerin başına geldiğinde aşağı kattaki karanlık bir tünel gibi görünüyordu. Işığa uzandı — tam o sırada derinlerden bir kapının kapanma sesi geldi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡDHpvaW0xcz
Katie irkildi.
Bir an nefesi kesildi.
Evde başka kimse yoktu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡP3wMIIufJh
Merdivenleri yavaşça inmeye başladı. Her adımda tahta basamakların iniltisi bir öncekine göre daha uzun sürdü; sanki adımları ağırlık ekliyordu. Holün ortasına geldiğinde tüm ev karanlıktı. Tek ışık, dışarıdaki ayın puslu parıltısıydı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡQJyl7y8xdq
Burası böyle değildi, diye düşündü.
Bu ev karanlıkken bile daha… ölüydü.
Ama şimdi ölü değil, uyanmış gibiydi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡpwhsVz3cFC
Mutfağa vardığında kapının açık olduğunu gördü. Oysa gelirken kapatmıştı. Yavaşça içeri adım attı. Masanın üzerinde hiçbir şey yoktu, çekmeceler kapalıydı, pencere yerli yerindeydi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMOcTHIS1m6
Sonra gözü tezgâhın üzerindeki eski ahşap kesme tahtasına takıldı.
Tahtanın ortasında küçük bir çizik vardı.
İnce, taze bir çizik.
Ahşabın rengi yeni açığa çıkmıştı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5pC4hXNrOU
Sanki biri bıçakla üzerinden geçmişti.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡKTr2gTJAoI
Katie’nin boğazı kurudu. Evde biri varsa bile gizlenmeyi bilmiyordu. Veya tam tersine — fark edilmesini istiyordu.
Kesme tahtasına yaklaşırken, bıçağın yanında olmadığını fark etti. Bunu önemsememek istese bile zihninin arka tarafında bir sancı bıraktı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡM1fdCznCgu
Tam geri dönerken arkasından bir ses geldi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbSjfgfTFLB
Tık.
Sanki biri masanın altındaki tahtaları tırnakla yoklamıştı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡaGC7ai9PKq
Katie dönmedi.
Dönmek istemedi.
Sırtını döndüğünde bir şeyin hareket edeceğinden emindi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ4wdjp1gIBE
Holün karanlığına yürüdü. Derin bir nefes almaya çalıştı ama hava ağırdı; toz kokusu değil, daha eski bir şey…
Sanki odalar, yıllardır dokunulmamış cümleler fısıldıyordu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7H6767UG12
Çalışma odasının kapısı açıktı. Bu sefer tamamen.
Işık yandı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡFtSRZhFPjE
Oda dağınık değildi. Kitaplar yerli yerindeydi. Rafların üzerinde duran eski Harowell belgeleri bile yerinden oynamamış gibiydi. Ama masada bir şey vardı:
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEdVV8VbZFF
Yıllar önce kaybettiği küçük, metal bir kutu.
Üzerinde Harowell arması bulunan eski bir aile eşyası.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlwiRMxZrYl
Katie dondu.
Bu kutuyu çocukken kaybetmişti. O zamanlar odalar tek tek aranmış, kutunun düştüğü ya da atıldığı düşünülmüştü.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRxd1tq5riw
Peki burada ne arıyordu?
Üstelik masanın ortasında — sanki biri bunu özel olarak koymuş gibi?
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡAF0liR29eu
Kutuyu açmadan önce, evde bir yerden ince bir hışırtı duyuldu.
Perdenin sürtünmesi gibi.
Bir gölgenin kaçışı gibi.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡhxSklBkhq1
Katie, elleri titrerken kutunun kapağını kaldırdı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡe708wSI91t
İçinde yalnızca bir şey vardı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ2e6So82YAK
Çok eski, solmuş bir fotoğraf.
Fotoğrafta Harowell ailesi büyük merdivenlerde poz vermişti.
Ama fotoğrafın sağ alt köşesinde tuhaf bir leke vardı — siyah, dumanlanmış gibi, şekli bozulmuş bir kararma.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8Nc4I7gVKg
Yakından baktığında lekedeki form yavaş yavaş belirginleşiyordu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ06Nt1byXoi
Bir yüz.
Tam seçilemeyen, ama ona baktığından emin olduğu bir yüz.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBSv4Ghz1Kl
O an holün karanlığından bir ses yükseldi:
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡNqEwG5T4TC
“Katie…”
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwzW9KmKHIi
Fısıltı değildi.
Rüzgâr değildi.
Hayal değildi.
Birinin boğuk, kısık, nefesi eksik bir çağrısıydı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlqUlKlhW7r
Katie’nin elindeki fotoğraf titredi.
Yavaşça geri çekildi.
Ayakları masaya çarptı.
Hol karanlıktı ama o karanlığın içinde, merdivenin dibinde bir siluetin kıpırdadığını gördü.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡoFQiLrKkZb
Bir adım.
Sonra bir adım daha.
Ama ayak sesi yoktu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡL3Ym8S13pJ
Katie, kalbinin boğazında attığını hissederek geri çekildi.
Siluet yaklaşmıyordu — sadece orada duruyordu.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRcK2t3o5pQ
Ama onu izliyordu.
Bu kesin.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡd9DJGV8h5w
Katie, nefesi kesilirken fısıldadı:
“Kim var orada?..”
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxUun53pB0h
Cevap gelmedi.
Siluet hareket etmedi.
Ama evin içindeki tüm hava, birden, sanki o varlık nefes almış gibi dalgalandı.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxigKCW1Ddl
Katie, ışığı kapatıp odadan çıktı.
Merdivenin dibine baktığında hiç kimse yoktu.
Sadece karanlık.
Sadece derin sessizlik.
172Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjoO6J2V3gs
Ama artık biliyordu:
Evde yalnız değildi.
Ve bu varlık, Katie’yi tanıyordu.
Çok eski bir tanışıklık gibi…
Hâlâ bitmemiş bir döngü gibi.
ns216.73.216.67da2
and then Add to home screen.