Scene 1
9:00 PM
Bagong Kuta ng mga Bangkilan, Palawan, Philippines
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYy3OoOlmCk
Tahimik ang bagong kuta. Ang gabi ay malamig. Ang hangin ay may dalang asin mula sa dagat. Sa loob ng silid, nakahiga si Mira Mercado, nakatingin sa kisame na may nakaukit na sinaunang simbolo ng kanilang lahi. Hindi siya makatulog. Paulit-ulit sa isip niya ang buong araw. Ang unang failed attempt ang pagkabigo, ang mga tanong niya sa elders, ang katahimikan matapos ang sagot nila, at ang sariling boses niya na nagtanong:
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3C0ECi97dQ
Flashback...
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡj5zsUPvDpk
“Kung kailangan nating pahirapan ang isang tao para lang mabuhay tayo… anong klaseng lahi tayo?”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡKqfSdsyUQC
End Of Flashback.....
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡegWngLRVvX
Huminga siya nang mabagal matapos niyang maalala ang lahst ng nangyari kanina. Ang lamig ng gabi ay ramdam niya sa balat. Oo, hindi man sila tumatanda, hindi man sila madaling masugatan, pero nakakaramdam pa rin sila ng lamig. At ngayong gabi, hindi lang panahon ang malamig kundi pati na ang katotohanan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡssEjiktZ3r
Ilang sandali pa ang lumipas... Dahan-dahan siyang bumangon at lumapit sa mesa. Kumuha ng isang malinis na papel pagkatapos ay matagal siyang nakatingin dito bago nagsulat. At sa paglipas ng olan pang sandali ay sinimulan na ni Mira ang pagsusulatm. Walang galit, walang paninisi, walang drama. Angvnilalaman ng sulat ay malinaw, diretso, tahasan,
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBQz0Ykht6W
“Sa mga Elder at sa aking mga kapatid sa lahi,
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡoST9D6Wvy2
Simula ngayong gabi, ako ay tumatalikod sa brutal na tradisyong kinagisnan natin. Hindi ako lalaban laban sa inyo, ngunit hindi na rin ako makikiisa sa paraang hindi ko na kayang panindigan. Kung may ibang paraan para mabuhay ang Bangkilan, hahanapin ko iyon. Kung wala, pipiliin kong hindi na maging bahagi ng pagdanak ng dugo.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡPkuYSRCqq8
Hindi ito paghihimagsik. Ito ay pagpili.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ45s3037GEZ
Mira Mercado”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡNvC3entObx
Pagkatapos niyang isulat iyon ay hindi siya umiyak. Hindi siya nag-atubili. Tinupi niya ang papel. Iniwan sa ibabaw ng mesa pagkatapos ay Isang tahimik na pagtalikod ang ginawa ni Mira. Walang alam sina Miraida, Estela, Alice, at May. Hijdi rin ito alam ng mga Elder Bangkilan. At sa gabing iyon ay tahimik na umalis Mira sa kuta. Ang buwan ay maliwanag habang naglalakad siya palayo. Walang lingon, walang paalam. Tanging ang tunog ng mga paa niya sa lupa at ang alon sa malayo ang kasama niya.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7ZZTDfwG07
Habang naglalakad si Mira sa daanan na nasa gilid ng bundok, naramdaman niya ang lamig ng hangin. Mas malamig ito kaysa sa loob ng kuta. Hindi siya sanay matulog sa labas. Hindi siya handang magpalipas ng gabi sa damuhan Kung kaya't nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa makita niya ang isang tahanan. Isang simpleng bahay na nasa gilid ng bundok at malapit sa dagat. Tahanan ito ni Dan Asusano Hinarez. At dito ay huminto si Mira sa labas... Sandaling katahimikan. Himdi napag-isipan ni Mira kung ano ang sasabihin. Wala rin siyang intensyong magpaalam at lalong wala rin siyang gustong ipaliwanag. Kumatok ay hindi rin ginawa ni Mira sa halip ay dahan-dahan niyang itinulak ang pinto at hindi ito naka-lock kunh kaya't pumasok na siya. At dito ay tahimik ang loob ng bahsy ngunit maririnig ang mahina at pantay na paghinga ni Dan at dito ay nakita ng dalaga na natutulog ang binata. Ilang sandali pa ang lumipas ay lumapit si Mira sa higaan at sandaling tumigil pagkatapos ay tinitigan niya ang binata. Ito ang lalaking muntik na niyang gawing bahagi ng brutal na tradisyon kanina, ngunit ngayon, si Mira ang kusang lumalapit hindi para sa ritual, hindi para sa plano, at lalong hindi rin para sa lahi undi para sa isang bagay na hindi pa niya kayang pangalanan. Mayamaya ay tiningnan ni Mira ang paligid. Walang ibang higaan ngunit ayaw niyang matulog sa malamig na labas kung kaya't ndi na inisip ni Mira kung magiging komportable si Dan pag gising jito kinabukasan. Hindi na niya inisip kung magugulat ito. Tahimik siyang humiga sa tabi ng binata. May kaunting pagitan. Hindi siya dumikit. Hindi siya umakap. Humiga lang siya.
At sa unang pagkakataon matapos ang maghapon ay pumikit si Mira nang walang anumang bigat sa dibdib.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqhdCbTNo45
Sa labas, patuloy ang alon. Sa loob ng bahay, magkatabi ang isang Dibinong Mangkukulam at isang Bangkilan na tumalikod sa sariling tradisyon. Hindi pa alam ni Dan ang mangyayari pag gising niya bukas. Hindi pa niya alam na may bagong yugto na nagsimula na. Pero sa gabing iyon... Isang liham ang naiwan sa kuta. Isang Bangkilan ang umalis.
At isang desisyong hindi na mababawi ang naisulat sa kasaysayan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmHHeWiJMLb
Scene 2
5:00 AM
Bahay ni Dan, gilid ng bundok, malapit sa tabing-dagat, Palawan, Philippines
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgCZXxsnunR
Tahimik ang umaga. Ang liwanag ng araw ay unti-unting sumisilip sa pagitan ng kurtina. Sa labas, maririnig ang alon sa di kalayuan. Ilang sandali pa ang lumipas ay dahan-dahang iminulat ni Dan Asusano Hinarez ang kanyang mga mata. Isang normal na umaga sana ang inaasahan niyang sasalubong sa kanya. Hanggang sa lumingon siya sa kanyang kaliwa. At dito ay nakita niya si Mira Mercado, ang babaeng dumukot sa kanya kahapon na nakahiga, tahimik, mahimbing ang tulog.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMcQ85DqINq
Isang segundo.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrHfqrDJOiY
Dalawa.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡpkNeIqvExx
Tatlo.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjJeZszn3E4
At biglang napabalikwas ng bangon si Dan.
Tumanog ang kama. Umuga ang kahoy na frame. Ang biglaang ingay ang nagpagising kay Mira. Bago pa tuluyang makapagsalita si Kira ay mabilis ang galaw ni Dan at sa isang iglap lang ay nasa kamay na ng binata ang kanyang punyal pagkatapos ay itinutok niya ito kay Mira.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIcjIscsLlA
“Huwag kang gagalaw,” malamig niyang sabi.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCe7jlY7xzg
“Kung ang balak mo ay dukutin ulit ako, hindi mo—”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjID49NHtde
“Huminto ka muna at kumalma sandali Dan.” wika ni Mira. Hindi sumigaw. Hindi takot kundi mahinahon. At dito ay ibinaba ni Mira ang kanyang mga kamay sa tabi, ipinapakita na wala siyang balak lumaban.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHoAINyHXcD
“Hindi ako nandito para dukutin ka.”
At sa pagkakataong iyon ay hindi gumalaw si Dan. Hindi rin niya ibinaba ang punyal.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsV2SICQaGW
“Talaga?” malamig na tugon ni Dan. “Dahil kahapon lang, ikaw ang nagdala sa akin sa silid na iyon.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLK5z5IQFD5
Alam ni Mira na tama si Dan.
Kung kaya't hindi siya nag-deny.
“Oo,” direkta niyang sagot. “At kagabi, umalis ako sa kuta namin.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcHz9AFOGX7
Dito ay bahagyang nag-iba ang titig ni Dan dahil ss sinabi ni Mira.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡfk6iDXsihz
“Umalis?”
Tumango si Mira at jagpatuloy sa pagsasalita.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxo89Wl0fO1
“Hindi ko na kayang ipagpatuloy ang brutal na tradisyon ng lahi namin.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLKkHie9Fcu
At dito ay nanatiling nakatutok ang punyal.
“Magaling na linya,” sagot ni Dan. “Pero hindi ako madaling malinlang.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEqLESOWmhd
Huminga nang malalim si Mira
“Hindi ko rin inakala na bahay mo ito.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIMYshTOzZp
Dito ay napakunot ang noo ni Dan sa sinabi ni Mira.
“Anong ibig mong sabihin?”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtiC7qd6CSa
“Naglalakad lang ako kagabi. Umalis ako nang walang paalam. Hindi ako sanay matulog sa labas… nakakaramdam din kami ng lamig.” At dito ay bahagyang napangiti si Mira. “Nakita ko ang bahay na ito. Pumasok ako. At doon ko lang nalaman na ikaw ang may-ari.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsUs67ZA5my
At dito ay natahimik si Dan.Binabasa ang mukha ni Mira. Walang takot. Walang panlilinlang.
“Bakit ka umalis?” tanong ni Dan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyHV55atxQ9
Doon nagsimula ang tunay na paliwanag.
Umupo si Mira nang dahan-dahan sa gilid ng kama. Hindi siya lumapit. Hindi rin siya umatras.
“Kahapon,” simula niya, “nagtanong ako sa mga elder.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡchnYPpYwIY
Hindi nagsalita si Dan ngunit nakikinig.
“Tinanong ko kung ano ba talaga ang napapala namin sa pagdukot ng mga binata. Kung kailangan ba talagang umabot sa punto na pahirapan sila hanggang sa mamatay para lang dumami ang lahi.” dagdag pa ni Mira at dito ay bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Dan. Hindi niya inaasahan ang mga tinuran ni Mira.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡN1i9d4M7DH
“At tinanong ko rin kung kailangan ba talagang patayin ang mga lalaking sanggol ja Bangkilan dahil lang walang lalaking Bangkilan na pwedeng mabuhay sa lahi namin.” pagpatuloy ni Mira
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡVNiotCyZpD
Tumahimik ang silid matapos magsalita ni Mira. Ang tunog lang ng alon ang maririnig.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlNES1R8bAd
“Anong sagot nila?” tanong ni Dan, mas mababa na ang tono.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡr5t7D023k0
“Tradisyon. Batas ng dugo. Sakripisyo para sa kapangyarihan.” tugon ni Mira
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrw6nNP0qbU
“Hindi ka nasiyahan.” muling tanong ni Dan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ4oQxFhBBQh
“Hindi.” muling turan ni Mira na may direktang tinig at Walang pag-aatubili.
“Kaya nagsulat ako ng liham. Tahasang pagtalikod. Iniwan ko iyon sa mesa ko bago ako umalis.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡeBiuKNcGuw
At doon ay unti-unting bumaba ang punyal ja hawak ni Dan ngunit hindi pa tuluyang ibinaba. Pero hindi na ito agresibong nakatutok kay Mira.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHReHIgwXHt
“Walang nakakaalam?” tanong ni Dan.
“Wala. Kahit sina Miraida, Estela, Alice, at May.” sagot ni Mira
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIA9N33V2WP
At doon ay napatingin si Dan kay Mira nang mas maigi. Ang babaeng kaharap niya ngayon ay hindi ang parehong aura ng kahapon. May lakas pa rin. May tapang pa rin. Pero may bago. Pagpili.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡZNExmrF0vw
“Bakit dito?” tanong ni Dan.
Hindi agad nakasagot si Mira. Pagkatapos!
“Siguro dahil ikaw ang una kong nakitang tao na hindi natitinag sa lahi namin.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡx3c83Yo04p
At dito ay tumaas ang kilay ni Dan dahil sa tugon ni Mira.
“Hindi ako tao lang,” sagot niya,l jang may bahagyang ngiti.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ4mCz0wsmJO
“Alam ko,” balik ni Mira. “Kaya nga mas lalo akong nagtanong sa sarili ko.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyYosv9DjpF
At dito ay jatahimik sila pareho.
At tuluyang ibinaba ni Dan ang punyal. Hindi dahil mahina siya kundi dahil naiintindihan niya na wala siyang kinakaharap na kalaban ngayon.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCCwxFsTsb2
“Kaya tumabi ka sa higaan ko?” bahagyang seryoso ang tanong ni Dan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkcKZQaTJWj
“Wala nang ibang higaan eh,” diretsong sagot ji Mira. “At hindi ko na inisip kung magiging komportable ka.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡQ4KVmclgbZ
Napailing si Dan sa tugon ni Mira.
“Hindi ka talaga nag-iisip minsan.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡDxy1ro4fmI
“Ngayon lang ako nagsimulang mag-isip.” wika ni Mira.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ4BMKjSoeMD
At doon tuluyang natahimiksi Dan.
At doon nagbago ang tingin niya kay Mira.
Hindi na predator ang nakikita niya.
Hindi na Bangkilan na umaaligid. Kundi isang babaeng tumalikod sa sarili niyang lahi dahil sa konsensya.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8N4I93HmBP
“Kung totoo ang sinasabi mo,” sabi ni Dan, “hindi ka na pwedeng bumalik.” wika ni Dan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡVFrwEDIMnR
“Hindi ko na balak.” tugon ni Mira.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBwz3sFYfPo
“At alam mong hahabulin ka nila.” muling wika ni Dan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡXmA0aeaQQF
“Alam ko.” maikling tugon naman ni Mira. Hindi siya nanginginig. Hindi siya nagdadalawang-isip.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYY5hBv5eKb
Ilang sandali pa ay tinitigan ni Dan si Mira. Mas matagal. Mas malalim. At doon ay unti-unting lumambot ang ekspresyon niya.
“Hindi ako madaling magtiwala,” sabi niya.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbwQmCaDg71
“Hindi ko hinihingi ang tiwala mo jang buo,” sagot ni Mira. “Hinihingi ko lang ang pagkakataon.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEKtV533VzA
Tahimik ang umaga. Mas maliwanag na ang liwanag sa loob ng bahay.
Sa unang pagkakataon mula kahapon—
Hindi na sila magkalaban sa isang silid. Magkatabi sila. Hindi bilang ritual. Hindi bilang target. Kundi bilang dalawang taong parehong may piniling paninindigan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvxWZAkRGNS
Huminga nang malalim si Dan.
“Mag-uusap tayo nang mas maayos mamaya,” sabi niya. “Pero sa ngayon… huwag ka munang gagalaw nang ikagugulat ko.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrBCORefS85
Bahagyang ngumiti si Mira.
“Hindi ako gagalaw. Pangako.”
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCb1aCmWSLi
At sa labas
ay sumikat na ang araw.
At sa loob ng bahay na iyon ay may nagsimulang bagong yugto.
Hindi pa pagtitiwala. Hindi pa pagkakaibigan. Pero hindi na rin digmaan.
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcaGwcnTIXY
91Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡFqze8dpHOC
and then Add to home screen.