52Please respect copyright.PENANAOO9l4pQ27M
Gece çökmüştü. Ormanın sesi değişti. Gündüz saklanan uğursuzluk şimdi özgürce dolaşıyordu. Rüzgâr, ağaçlarının dallarında fışkırıyor; sanki adanın kendisi Lara'ya bir hikaye anlatılıyor.
Kamp yerinde cılız bir ışıkla titriyordu. Lara, dizlerinin üzerine çökmüş, elleri ateşe uzamıştı. Soldaki kolunda yara yoktu. Gözlerin alevlerine dalmıştı ama zihni çok yardımcıydı.
Lara (fısıltıyla):
"Sam... şimdi neredesin? Sana ne yapıyorlar?"
Bir çıtırtı. Lara anında yayına uzandı. Bir silüet ağaçlarının arasından belirlenirdi. Gölge, yakın ve sonunda bilinen bir yüz ortaya çıktı: Roth.
Roth (alçak ses):
"Lara! Seni bulabildiğime inanamıyorum."
Lara (rahatlamış ama temkinli):
"Roth... Tanrım. Yaşıyorsun."
Roth:
"Sen de öyle. Sana ulaşamayınca... en kötü durumlardan etkilenirim."
Lara:
"Mathias, Sam'i aldı. O adam... O adam hasta. Ve bu ada... bir şeyler yanlış burada."
Roth (gözleri ciddileşir):
"Bu yerin tarihi karanlık, çok eski. Sadece Sam için değil, senin için de dikkatli olmalıyız."
Ritüelin Gölgesi
Ertesi sabah. Şişli bir patika boyunca ilerliyorlar. Roth, Lara'nın yürüyüşündeki soruyu fark ediyor.
Roth:
“Yaranı kontrol etmek gerek. Bir kamp daha kuralım.”
Lara (salarken):
"Hayır. Duramayız. Sam'in… zamanının azaldığını artırıyor."
Patika, eski bir taş köprüye çıkar. Köprünün karşısında, sisin içinde devasa bir siluet belirir: bir üretim birikimi. Duvarları yosun tutmuş, bazı yerlerinden ağaçlar soğumuş fışkırmış. Üzerindeki yazıtlar, tuhaf sembollerle bezellidir.
Lara (fısıldar):
“Bu, Sam'in parasıyla yer olabilir... Kraliçe Himiko'nun tapınağı.”
Yaklaştıklarında hücrelerin yansımaları duyulur. İlkel bir koro, garip bir ritim. Ayın başlamak üzeredir.
Sinematik Sekans:
Lara, taş duvarın arkasında bir aralığa saklanır. İçerisinde bir ritüel düzenlenmektedir. Sam, taş bir sunağın üstünde yatmakta; Elleri çalışıyor, gözleri korkuyla etrafa bakmaktadır. Etraflarında beyaz giysiler içinde adamlar — Solarii Tarikatı'nın Üyeleri — diz çökmüş, bir ağızdan bir mantra tekrarlıyor:
Tarikat Üyeleri (hep bir ağızdan):
“Yamatai'nin güneşi, ruhla buluştuğunda, gök yeniden doğacak…”
Mathias, güneşin önünde dikilmektedir. Gözlerinde olasılıklı bir iman vardır.
Mathias:
"Seçilmiş sensin, Sam. Seninle birlikte Tanrıça yeniden uyanacak. Bizleri bu adadan kurtaracak olan sensin."
Sam (çırpınarak):
"Hayır! Beni bırak! Ben siyasi falan değilim!"
Lara, gözünün bir kısmını, yayıyla hedef alır. Ancak Roth kolunu tutar.
Roth (sessizce):
"Şimdi değil. Çok kalabalıklar. Seni kaybetmeyi göze alamam."
Lara (dişlerini sıkar):
"O benim en yakın arkadaşım. Onu orada bırakamam."
Roth:
“Heniz değil. Ama hazırlanacağız. Ve onu geri alacağız.”
Kamera, yukarı çıkar. Gecenin fiziksel tapınakları, ay ışığına bürünür. Ormanın uğultusu, ritüelin ezgisine karışır. Adanın kalbi yeniden atmaya başladı.
Ve Lara… sadece bir kurtarıcı değil artık. Bu adanın bir sırrının rampası doğru sürüklenmektedir. Ve o sır — Sam'in kaderiyle birlikte — onun da hayatının sonu dek değişecektir.
ns216.73.217.145da2


