“Verdiğimiz Kadar Görülmek İsteriz”

Zamanla anlıyorsun ki, herkesin “vermesi” aynı dili konuşmuyor.

Kimi maddi olarak destek olur,

kimi sabırla dinler,

kimi sadece yanında sessizce durur.

Ama içlerinden bazıları sadece kendi verebildiği şekilde verir

— ve ne yazık ki senin neye ihtiyacın olduğunu pek sormaz.

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡebGkl7N6Pl

Ve sen bir gün, kendi duygularına dönüp bakarsın.

Kırılmışsındır.

Ama kızgın değilsindir.

Sadece içten içe şu düşünce dolaşır zihninde:

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8EoCssXnPz

“Ben birini üzmemek için nelerden vazgeçtim,

oysa bir gün bile, ben üzülmeyeyim diye düşünüldüm mü?”

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIeszsUbZNs

İşte burada başlar o ince fark:

Bazı insanlar seni “önemser”,

ama seni “öncelik” yapmaz.

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1FbJaLoKka

Ve o noktada karar verirsin:

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsSRRDnzGqD

“Ben, sadece ‘verdiğim’ için değerli değilim.

Ben, olduğum hâlimle de değerliyim.

Ve artık içtenliğimi, içtenlikle karşılık alabileceğim yerlere taşıyacağım.”

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡN1cdBdVJ5B

Çünkü ilişki dediğin şey, terazisi olan bir bağdır:

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡltSqW1oVY3

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1l44GeXb9h

Sen bu teraziyi uzun süre tek başına taşımaya çalıştın belki de.

Ama artık ağırlığını ölçmeyi öğrendin.

“Gönül, adalet arar.

Ve adalet, bazen bir davete verilen cevapta gizlidir

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ49fClG2xE8

Müzik Önerisi:

Novo Amor – “Repeat Until Death”

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡk8DlKM7YYD

564Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡajabJLE66H

ns216.73.216.253da2