“Verdiğimiz Kadar Görülmek İsteriz”

Zamanla anlıyorsun ki, herkesin “vermesi” aynı dili konuşmuyor.

Kimi maddi olarak destek olur,

kimi sabırla dinler,

kimi sadece yanında sessizce durur.

Ama içlerinden bazıları sadece kendi verebildiği şekilde verir

— ve ne yazık ki senin neye ihtiyacın olduğunu pek sormaz.

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBImONnB01b

Ve sen bir gün, kendi duygularına dönüp bakarsın.

Kırılmışsındır.

Ama kızgın değilsindir.

Sadece içten içe şu düşünce dolaşır zihninde:

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8fXdyHm5gU

“Ben birini üzmemek için nelerden vazgeçtim,

oysa bir gün bile, ben üzülmeyeyim diye düşünüldüm mü?”

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzPgbywJMp0

İşte burada başlar o ince fark:

Bazı insanlar seni “önemser”,

ama seni “öncelik” yapmaz.

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1iC2XLaqLe

Ve o noktada karar verirsin:

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡTXPQEfTIvr

“Ben, sadece ‘verdiğim’ için değerli değilim.

Ben, olduğum hâlimle de değerliyim.

Ve artık içtenliğimi, içtenlikle karşılık alabileceğim yerlere taşıyacağım.”

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7Mp3uOaRHv

Çünkü ilişki dediğin şey, terazisi olan bir bağdır:

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡy5WQrjTBqR

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGGKhfkoAg9

Sen bu teraziyi uzun süre tek başına taşımaya çalıştın belki de.

Ama artık ağırlığını ölçmeyi öğrendin.

“Gönül, adalet arar.

Ve adalet, bazen bir davete verilen cevapta gizlidir

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡNM30kZEBxy

Müzik Önerisi:

Novo Amor – “Repeat Until Death”

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtU4VUlsTKK

567Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡstwCD3xuOk

ns216.73.216.243da2