“Verdiğimiz Kadar Görülmek İsteriz”

Zamanla anlıyorsun ki, herkesin “vermesi” aynı dili konuşmuyor.

Kimi maddi olarak destek olur,

kimi sabırla dinler,

kimi sadece yanında sessizce durur.

Ama içlerinden bazıları sadece kendi verebildiği şekilde verir

— ve ne yazık ki senin neye ihtiyacın olduğunu pek sormaz.

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYNHU7P58MX

Ve sen bir gün, kendi duygularına dönüp bakarsın.

Kırılmışsındır.

Ama kızgın değilsindir.

Sadece içten içe şu düşünce dolaşır zihninde:

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡi5Qvmpzras

“Ben birini üzmemek için nelerden vazgeçtim,

oysa bir gün bile, ben üzülmeyeyim diye düşünüldüm mü?”

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7eIRxuSGjO

İşte burada başlar o ince fark:

Bazı insanlar seni “önemser”,

ama seni “öncelik” yapmaz.

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡODKhptgodz

Ve o noktada karar verirsin:

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡPGmh95HpuD

“Ben, sadece ‘verdiğim’ için değerli değilim.

Ben, olduğum hâlimle de değerliyim.

Ve artık içtenliğimi, içtenlikle karşılık alabileceğim yerlere taşıyacağım.”

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡXKmP4U0mnD

Çünkü ilişki dediğin şey, terazisi olan bir bağdır:

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡi1XpCbEuxL

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiHAkea1w5R

Sen bu teraziyi uzun süre tek başına taşımaya çalıştın belki de.

Ama artık ağırlığını ölçmeyi öğrendin.

“Gönül, adalet arar.

Ve adalet, bazen bir davete verilen cevapta gizlidir

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9NKvrqQsrW

Müzik Önerisi:

Novo Amor – “Repeat Until Death”

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLWSceUrnbq

568Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiXepw7YBiT

ns216.73.216.217da2