Countdown

5...

4...

3...

2...

1...

Nagflash ng White Screen

And then may lumabas na kamay...👐👐👐

May sumilip at biglang nawala...👀👀👀

At maya-maya ay dahan-dahang sumilip ulit...👀👀👀

Nang makita niya na parang walang tao ay...🙊🙊🙊

Lumabas na ang nilalang na kanina ay sumisilip pa lamang...🙈🙈🙈

Unti-unti at dahan-dahan siyang lumabas sa kanyang pinagtataguan...

Lumingon sa kanyang kaliwa at lumingon sa kanyang kanan....👀👀👀

At biglang lingon sa kanyang likuran...👻👻👻

"Ooops, mukhang walang tao." 😁😁😁. Sabay ngiti na parang walang kawasa...

"Yooooo Hooooo, Does anybody here?"

At nag-echo lamang ang kanyang tinig...💤💤💤

"Yes!" 😇😇😇. Sabay talon niya ng mataas sa sobrang katuwaan.

"Hi, ako nga pala ang inyong Dakilang Extra." Sabay bow niya.👏👏👏

"Marahil ay nagtataka kayo kung sino ako at kung ano ang aking role sa kwentong ito." At sabay lakad siya na paikot-ikot na parang inuusisa ang buong lugar na kinaroroonan niya.

At siya ay biglang huminto...

"Narito nga pala ako upang ikwento sa inyo ang istorya ng isang espesyal na nilalang na aking nakilala sa kwentong ito."

"Marahil ay nagtataka kayo kung ano ang aking naging bahagi sa kwento ng buhay niya gayong ako ay isang dakilang extra lamang."

"Ngunit bago ang lahat gusto ko muna ipakilala ang aking sarili."

"Ako nga pala ang inyong Dakilang Extra na maghahatid ng mga kwento at tidbits tungkol sa ating mga bida at kontrabida sa kwentong ito."

"Ngayon ay marahil nag-iisip kayo kung ano kayang kwento ang aking isasalaysay sa inyo."

"Sa haba ng aking monologue ay masama na ang tingin sa akin ng ating minamahal na director." 😳😳😳. Sabay tago sa isang cabinet. (Kelan pa nagkaroon ng cabinet sa kwartong ito.)

"Naku, patay may hawak ng pitchfork ang ating director."😰😰😰

At dali-dali siyang lumabas sa pinagtataguang cabinet. Inayos ang sarili at ngumiting parang wala ng bukas na humarap sa director.😅😅😅

"Ahh, direk, magandang araw sa'yo ang ganda ata natin ngayon." 😉😉😉. (At biglang kumulog ng malakas na may kasamang kidlat sa background.) at nagulat siya.😧😧😧

"Ahh, direk, kalma lang. Heto na nga po mag-uumpisa na. Chillax lang tayo."😗😗😗 (Sa background ay maririnig ang malakas na ungol ng leon.)

"Inday ko po. Direk, maawa ka huwag mo ko ipakain sa leon. Gusto ko lang naman maging artista."😱😱😱 Sabay takbo niya palayo sa set. Sa kanyang mabilis na pagtakbo ay di niya namalayan na siya ay nasa isang masukal na kagubatan na pala. Napahinto lamang siya ng pagtakbo ng madapa siya sa isang sanga.

"Ahh.........!" 😱😱😱 (Boooooog) Plakda ang ating dakilang extra.

Dahan-dahan siyang bumaling at naupo. Tiningnan ang katawan upang iassess kung buhay pa siya.

Habang inaassess ang sariling mga sugat na natamo ay bigla na lamang siyang umiyak na malakas.

"Waaaaaah!! Waaaaah!!"😫😫😫

"Gusto ko lang naman maging artista. Waaaaah!!"😭😭😭

And...

Cut...

"Phew!!" 😓😓😓. Sabay punas ng pawis sa noo.

"Ang hirap maging dakilang extra." 😑😑😑

"Pero sa kabila non. Masarap pa rin ang feeling na maging bahagi ka ng isang kwento." 😜😜😜

"Ako nga pala ang inyong dakilang extra na si Tsikadora Daldalera. 😎😎😎. Pwede ninyo ko tawaging si baliw na Tsika o kaya ay si lukaret na Dada."

P. S.

Dear Mr. LeVojtra,

Pasensya ka na kung ginamit ko bilang name ko yung Tsikadora comment mo sa isang tula o lyrics na ginawa ni Ms. mlovej4. Saka kahit ayaw mo man ipahiram ang pangalang Tsikadora wala ako pakialam o baka gusto mo satsadora na lang. (Oh..ohh.. 😧😧😧. Nababaliw na naman siya. Pagpasensyahan nyo na lang po siya.) 😔😔😔. Please, kindly visit their works (Mr. LeVojtra and Ms. mlovej4) kasi mababait naman po silang mga tao di katulad ko na daldakina (aka Tsikadora). 😒😒😒. Saka basahin nyo na din po ang kanilang mga gawa. Thank you sa inyong pagbisita nawa ay magustuhan ninyo ang kwentong ihahandog namin.🙏🙏🙏

On with the story...