Birlikte sınıfa çıktık.
İlk iki ders normal geçti.
Üçüncü teneffüste yine her zamanki bankımıza oturduk.
Berfin komik anılar anlatıyordu. Hira kahkahalar atıyordu. Ben de gülüyordum ama aklım bambaşka yerdeydi. Yiğit yine arkadaşlarıyla birlikte yan banktaydı. Bu sefer beni fark edince hafifçe gülümsedi. Ben de istemsizce gülümsedim. Tam o sırada yanındaki kıvırcık saçlı çocuk koluyla Yiğit'i dürttü. Yiğit bana bakmayı bırakıp ona döndü. Çocuk bir şeyler söyleyince hepsi gülmeye başladı. İçime garip bir kurt düştü.
"Acaba benden mi bahsediyorlardı?"
Hira omzuma dokundu.
"Kanka yine daldın."
"Yok ya."
"Yok ya dediğine göre kesin yine karşı bankı izliyorsun."
Berfin de gülmeye başladı.
"Bir gün gidip konuşun da biz de rahatlayalım." dedi Berfin.
Tam cevap verecektim ki...
Tam cevap verecektim ki önümde bir gölge durdu. Başımı kaldırdım. Karşımda Yiğit'in yanındaki kıvırcık saçlı çocuk vardı.7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYUL46sLJ84
"Miray sen misin?" diye sordu. Şaşkınca başımı salladım.
"Evet..."
"Yiğit seni çağırıyor."
Kalbim bir anda hızlanmaya başladı.
"Beni mi?"
"Evet." Hira ile Berfin aynı anda bana döndü.7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡOz6otmmoOT
Derin bir nefes alıp ayağa kalktım.
Yan banka doğru yürürken sanki bütün bahçe bana bakıyormuş gibi hissediyordum.
Yiğit beni görünce arkadaşlarına,
"İki dakika." dedi.
Sonra bana döndü.
"Rahatsız etmiyorum değil mi?"
Başımı iki yana salladım.
"Yok."
"Geçen gün Tuğra seni rahatsız etmiş. Bir daha olursa haber ver, tamam mı?" dedi Yiğit7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMddzrvIo61
"Hm... sana geçen o konuyla ilgili teşekkür etmeyi unutmuştum. Tuğra bırak birdaha yanıma gelmeyi görünmedi bile."
Yiğit hafifçe gülümsedi. "İyi o zaman."
Kısa bir sessizlik oldu. Ne diyeceğimi bilmiyordum. O da sanki söylemek istediği başka bir şey varmış gibi bana bakıyordu. 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzreBxTFy8s
"Şey..." dedi ensesini kaşıyarak. "Rahatsız ettiyse kusura bakma. Bizim çevreden olduğu için ben konuşayım dedim." 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1l4i8L9obp
"Yok, iyi ki konuşmuşsun."
Tekrar kısa bir sessizlik oldu.
Tam o sırada uzaktan kıvırcık saçlı çocuk bağırdı. 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmCgPaCuHHw
"Yiğiiit! Hoca geliyor!"
Yiğit başını çevirip, "Geliyorum!" diye seslendi.
Sonra tekrar bana döndü. "Neyse... kendine dikkat et."
Başımı salladım. "Sen de."
Yanından ayrılıp Hira ve Berfin'in yanına döndüğüm an ikisi de yüzüme öyle bir baktılar ki...
Berfin gülmemek için dudağını ısırıyordu.
Hira ise kollarını bağlayıp kaşlarını kaldırdı. 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡWlMActPQSg
"Ee?" 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzNbDdEnXEf
"Ee ne?" 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyoQgaL7DfU
"Ne konuştunuz?" 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqF9M7St9Dv
"Bir şey yok. Tuğra'yı sordu sadece."
Berfin kahkaha attı. 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiky5GKjA0a
"Sadece mi?" 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0Ex96Fmzqu
Berfin başını iki yana salladı. 7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡar6ijOxog5
"Miray... Bir çocuk seni kalabalığın içinden yanına çağırıp 'Bir daha biri seni rahatsız ederse haber ver.' diyorsa, bu bize göre sadece değildir."
"Evet."
Ben ise cevap vermedim.
İçimde, tarif edemediğim sıcak bir his vardı.
Tam o sırada zil çaldı.
"Hadi koşun!" dedi Hira.
Üçümüz gülerek sınıfa doğru koştuk.
Ders boyunca istemsizce az önceki konuşmayı düşündüm.
"Bir daha olursa haber ver."
Bu cümle kulağımda yankılanıp duruyordu.
Son ders de bitmişti.7Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkWSAoWKnim
Hepimiz sınıflarımıza doğru yürümeye başladık.
Merdivenlere geldiğimizde arkamı dönüp son bir kez baktım.
Yiğit hâlâ olduğumuz yere bakıyordu.
Göz göze geldiğimizi fark edince hafifçe gülümsedi.
Ben de istemsizce gülümsedim.
Sonra ikimiz de farklı koridorlara yürüdük.
Sonra ikimiz de hiçbir şey söylemeden yürümeye devam ettik.
Garipti...
Okulda neredeyse hiç konuşmuyorduk.
Ama bakışlarımız, sanki söyleyemediğimiz cümlelerin yerini dolduruyordu.
ns216.73.217.9da2
and then Add to home screen.