Bazı insanlar hayatına mutlu son olmak için değil, sana ilk kalp kırıklığını öğretmek için giriyormuş. Bunu ilk kez onunla öğrendim.
Günler geçti.
Sonra haftalar...
Derken aylar.
Yiğit ile Zeynep'in ilişkisi devam ediyordu. Sandığım gibi kısa süren bir heves değildi. Birlikteydiler ve mutlulardı.
Çok geçmeden Yiğit mezun oldu.
Okuldan ayrıldı.
Artık onu sadece yaz tatillerinde, çarşıda ya da mahallede tesadüfen görüyordum.
Çoğu zaman yanında Zeynep olurdu. Bana boş duygularla bakardı beni gördüğünde.
Onun karşısına geçip 11Please respect copyright.PENANAmabIuNwGjU
"Sende bu gözler varken herkesi kandırırsın." demeyi çok istiyordum. 11Please respect copyright.PENANAhD0gQ2iGMo
Zaman bana sadece onu değil, başka birini de kaybettirecekti.
Bir gün Hira, taşınacaklarını söyledi.
Berfin'le birlikte ikimiz de donup kalmıştık.
"Gitmeden önce son bir kez buluşalım." demişti Hira.
Ben de söz vermiştim.
Ama hayat yine istediğim gibi gitmedi.
Taşınacakları gün şehir dışındaydım.
Ne kadar uğraşsam da yetişemedim.
Benim yerime Berfin gitmişti.
Hira'yı son kez o uğurlamıştı.
O günden sonra üç kişilik grubumuz dağıldı.
Hira bizi ziyarete geliyordu...
Ama yılda sadece bir kez.
Eskiden her gün aynı sırayı, aynı bahçeyi paylaştığımız kişiyle artık sadece telefonda görüşebiliyorduk.
Bazı ayrılıklar sessiz olurmuş.
Ama en çok onlar can yakarmış.
ns216.73.216.184da2


