"Gülümsemesi açık değildi, anahtarın çevrildiği o sessiz ev artık bilinen delik yoktu. Karanlık, sadece ışıkların sönmesi değil; annesinin ve babasının kanıyla yerde çizilen ya da korkunç sessizlikti.

O gece katili sadece ailesini değil, genç bir katilin masumiyetini de vurdu. Ama kapsamadığı bir şey vardı: Yarım kalan bir can, yarım kalan bir hesap kapatmak için geri dönecekti.

Okul koridorlarında sıradan bir öğrenci gibi kullanımı, onun adımında intikamın soğuk tınısı yankılanıyor. Maskesinin saklandığı o büyük yeminle, acıyı silahı, sabri ise mermisi yapacak. Ters köşelerle dolu bu yolda, asıl katil kim? Ve intikam, çekilen acıya değecek kadar tatlı olacak mı?

İstisâr-i Müstak: Sessizliğin içinde büyüyen o büyük öç..."