Jazztine POV

Katulad ng araw araw na paggising at pagbangon ko sa umaga ay ang paghanda ng makakain ang aking asawa, si Dwayne.

Masaya naman ang pagsasama namin. Masaya ang nabuong relasyon namin not until we got married 6 months ago.

The day after our wedding, he stopped talking to me. He ignored my presence. I don't know the reason yet but I'm trying to gain his love and attention again.

Nang matapos ko ng ihanda sa lamesa ang mga pagkaing niluto ko ay siyang saktong pagdating ni Dwayne.

Hindi niya ako tinapunan ng tingin o ang lamesang inihanda ko para sa kanya. Instead, he grab his phone and dial a number.

"I want to order 1 box of pizza. Address is BLK13 LT14 Kamayaw Street, Marcelo Compound." And he hung up and throw his phone into the couch.

Katulad din ng araw araw na oaghahanda ko ay ang araw araw niya ding pag order ng pagkaing kakainin niya o di kaya'y sa labas siya kakain.

Gano'n ba siya kagalit saakin? Ano bang kasalanan ang ginawa ko para tratuhin niya akong ganito?

At the end, I just clean all the plates and foods that I've prepared for him.

After a half hour, we heard a noise pressing the door bell. It must be his pizza that he ordered.

Inilapag niya ito sa lamesang kalilinis ko lang saka kumuha ng tubig sa refrigerator at nagsalin sa baso.

He started eating while I'm sadly watching him eat while on his phone. I heard again him dialing a number.

"Hi, good morning." Bati ni Dwayne sa kabilang linya.

Matatamis ang ngiti nito, ngiting huling nakita ko pa nung araw ng kasal namin.

[Good morning, love.]

Rinig kong bati din pabalik ng boses babae mula sa kabilang linya.

Love?

Did she just call my husband, love?

"This is our first day in relationship, so happy that you accepted me."

Ngiting ngiti ito na parang binata na kinikilig dahil kausap ang girlfriend niya. Nakatingin ito sa labas ng bintana habang parang batang natutuwa sa kausap.

[I know you're worth it.]

"I want you to meet someone, do you have time later?"

[Sure! Offering me means that person is important to you, what time should we meet and where?]

"Here, in my house. You can go what time you want."

Para akong pinapatay habang pinakikinggan ang pag uusap nila. Ang I love you's nila sa isa't isa nago mag end ang call. Ang tawagan nila ng love.

I never imagined na lolokohin niya ako. What should I expect? He ignored the hell out of me for the 6 months after getting married.

Is it because he already cheated on me? He's already into another woman? And now he regret getting married with me?

Sa sobrang galit ko at sakit na nararamdaman ko ay napatayo ako sa kinauupuan ko at malakas na hinampas ang mga palad ko sa lamesa.

Napatigil sa pagkain si Dwayne at napatitig sa baso. Kita sa baso ang paggalaw ng tubig dito dulot ng paggalaw ng lamesa.

Tumitig siya dito ng mga ilang segundo ngunit bumalik din agad sa pagkain.

How dare you do this to me, Dwayne?

Tumakbo ako paakyat at malakas na isinara ang pintuan ng kwarto. Halo halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon. Hindi ko maipaliwanag yung sakit.

Ang bigat ng kalooban ko dahil buong akala ko'y malaki ang pagkukulang ko o may kasalanan akong mahirap mapatawad kahit hindi ko alam kung mero'n man. Inintindi ko 'yon sa loob ng anim na buwan. Baka kako hindi pa siya handang ikwento saakin.

Akala ko ako ang may mali. Buong akala ko ako yung dahilan. Yun pala may iba na siya.

Napahawak ako sa dibdib ko dahil nahirapan akong huminga. Sobrang sakit ng nararamdaman na tanging kaya ko lamang gawin ng mga oras na 'to ay ang iiyak ang emosyong hindi ko alam kung ano dahil sa gulo at halo halo na nararamdaman.

Ilang oras din akong naglukmok sa kwarto. Umaasang aakyat siya at yayakapin ako saka sasabihing "It's a prank!". Ngunit hindi.

Hanggang sa nakarinig akong ingay sa ibaba. Is she there? Is she already here? That was so fast.

Sa sobrang curious ko, kahit masakit bumaba ako upang silipin kong mas maganda ba siya saakin at nagawang magloko ni Dwayne. Ngunit hindi pala yung yung masakit na aabutan ko. Kundi ang paghahalikan nilang dalawa sa mismong harapan ko.

It takes around 10-15 seconds bago sila naghiwalay at naghabol ng kanya kanyang hininga.

"Akala ko may ipapakilala ka saakin?" Malambing ang tonong pagtatanong ng babae sa kanya.

"Yes, come here." Magkahawak kamay silang lumabas gamit ang pinto sa likod.

There was something pushing me to follow, so I did. I didn't see anything when I opened the door. Even the both of them are gone. It's just a plain garden. But being plain of it makes it clean and eye cathing.

For the past 6 months, I have not tried to open it. I never bothered to look around here because he didn't come in either. I just focus on getting on his good sides again.

Nakarating ako sa dulo na may pakaliwa. Mukhang pag lumiko ako ay banda gilid na ito ng bahay namin.

When I reach the corner, I saw Dwayne and the girl still holding their hands together while standing in front of a stone.

It's not an ordinary stone. It's large, flat inscribed stone standing. Looks like a grave. Someone buried here?

Naglakad ako papalapit sa kanila hanggang sa marinig ko ang pinag uusapan nila.

"Hi, Babe. This is Kera. She's my girlfriend and the one who's taking care of me now. Please, accept our relationship as we love each other."

Mahabang pagpapakilala ni Dwayne kay Kera.

"Hi, Jazztine. I'll promise to love Dwayne and take care of him from now on. You can now rest."

Para akong nabingi sa lahat ng narinig ko. Mabigat ang paang nilakad ko ang batong nasa harapan nila.

"Jazztine Moriel Abarquez.

Born April 22, 1992 - Died August 10, 2022."

Napaluhod ako at nanlabo ang paningin dahil sa luha sa aking mata.

Confused, it's what I'm feeling right now. How? But I'm here? I'm still here.

Pilit inaalala ang nangyari nang sa wakas ay bumalik saaking alaala ang katotohanang magpapaguho sa buong pagkatao ko.

It was August 10, the night after we got married. I'm taking a shower, getting ready for our lovely erotic night when I suddenly slip and hit my head hard on the floor.

That day, I was dead on arrival.

When a flashback popped into my head and I realized that I was already dead. I saw my body getting blurry and vague.

He didn't cheat on me. I died right after our wedding.

He didn't ignoring me. He can't actually see me.

My efforts are all pure imagination. All this time, I was afraid to leave him alone.

"You'll always have a place in my heart, Jazz. I will never forget you."

Napatingin ako kay Dwayne. Pumapatak ang luha sa kanyang mga mata na tila hanggang ngayon ay masakit pa din sa kanya ang alaalang naiwan ko.

Sa hulin

g pagkakataon, I jump on him and gave him a last hug before I saw myself vanish into thin air.

I love you to death, my Dwayne.