Gece – Tapınak Kompleksi, Arka Geçit
Lara, tapınağın yan girişindeki taş duvarına tırmanır. Toz, nem ve yosunlu taşlara parmaklarını saplayarak yukarıya doğru çekilir. Rüzgar yüzeyindeki vuruş sırasında yansımalanan ilkel ayın seslerinin kulağına gelir. Gözleri düzelmiş, ama yorgunluk izi de yüzeyinde kazınmış durumda.
İçerisi filtrelenir. Loş, mumlarla aydınlanan bir koridor. Duvardaki kadim Japon yazıtlarını fark eder.
Lara (fısıltıyla):
“Bu... Himiko'nun mezarına tünelden çıkmış olabilir.”
İki köşeyi döner, ilerlerken bir kapıdan Sam'in çığlığı duyulur. Bir an sorar ama o yanlışlıkla yerde çürümüş bir tahta parçası basar — çatırtı.
Ses:
“Hah?!”
Lara hemen geri çekilir, yayıyla nişan alır ama geçer. Arka taraftan biri, ağır bir kütükle başına vurur. Gözleri kararmaya başlar.
Sinematik Sekans – Bilinç Kaybı
Her şey büyür. Lara'nın görüşü çiftleşir, başı döner. Gözünün ucuyla çevresini saran üç adamı görür. Mathias yaklaşıp çömelir.
Mathias (soğukkanlılıkla):
"Cesur ama ahmakça, Croft. Onun kahramanının sonu bir zincirdir."
Lara bayılırken son görüldüğünde şey Sam'in dua eder gibi titreyen silueti olur.
Uyanış ve Teslimiyet:
Zaman atlaması – Tapınağın İçindeki Ana Oda
Lara zincirlenmiş şekilde taş bir sütuna bağlıdır. Ellerinden ve ayaklarından bağlanmıştır. Gözlerini zorluklarla karşılar, başı döner. Önünde, sunağın üzerinde oturan Sam vardır — ama artık bir kurban değil.
Sam'in görünümü değişmiştir. Gözleri daha donuk, sesi daha soğuk. Yavaşça konuşuyor, sanki başka biri onun ağzından konuşuyordur.
Sam (boş bir tonda):
"Sen hâlâ anlamadın değil mi, Lara? O... içeride. Ve ben... onun içindeyim."
Lara (zorlandı):
"Sam... Bu sen değilsin. Ona direnebilirsin."
Sam (gülümseyerek, ama hayaliyle):
"Ben çok direndim. Ama artık güzel değil mi? Sessizlik. Beni yönlendiren bir güç var artık. Korkmuyorum..."
Lara ürperir. O anda Mathias içeri girer, yanımda kılıklı tarikat üyeleriyle.
Mathias:
"Kraliçe doğuyor, Croft. Ve sen... ilk tanık olacaksın. Ne kadar şerefli."
Sam'in elleri tükenmeye başlar. Bedeni saran bir aura yükseliyor, sanki görünür bir enerji onun çevresinde spiral gibi dönüyor.
Lara (çırpınarak):
"Sam! Lütfen! Bu senin hayatın! Onun değil!"
Sam (gözlerini Lara'ya dikerek, artık tamamen farklı bir ses tonuyla — yankılı, ilahi bir ses):
"Bu... artık benim bedenim. Bu dünya... benimle yeniden doğacak."
Birden fazla sunaktan yükselen enerjiler duvarları sarsar. Mumlar yanar sönüp yanar, taş duvarlar çatırdamaya başlar. Sam'in kesintileri yukarı kalkar, gözbebekleri tamamen beyaza döner.
Rahipler hep bir ağızdan bağırır:
"Himiko... yūsha no shōtai o uketori nasai!"
(literal: "Himiko, şampiyonunun yayımı kabul et!")
Sinematikte – Lara'nın yüzü korku ve üzüntüyle bağışlanır.
Gözlerinden bir damla yaş süzülür.
Lara (fısıltıyla):
“Onu... kaybediyorum.”
ns216.73.217.145da2


