Chapter 9: Pusong Mandirigma132Please respect copyright.PENANA1OEVN1IHt5
—Pag-ibig. Galit. Dugo. Sa isang karerang walang finish line, puso ang tanging sandata.—
Mikaella’s POV132Please respect copyright.PENANAqTvl1B956M
Wala nang ligtas na lugar. Hindi sa ilalim ng pangalan ng Tiongson, hindi sa karangyaan ng Tagaytay mansion ng kanyang ina, at lalong hindi sa katahimikan ng gabi.
Kapag ipinikit niya ang mga mata, mukha ni Alex ang bumabalik:132Please respect copyright.PENANAfZORh8pe4s
Pawisan mula sa huling karera nila.132Please respect copyright.PENANAAAgloTE06G
Galit sa mga matang humihingi ng sagot.132Please respect copyright.PENANABV62kkaIO6
At ang halik na iyon...132Please respect copyright.PENANAazHSgMU1Tb
Yung huling halik bago siya tumalikod limang taon na ang nakalipas.
"Mahal kita, Alex. Pero mas mahal kita kapag buhay ka."
Yun ang dahilan ng pag-alis niya.132Please respect copyright.PENANA1KKKOuOhAg
At ngayong alam niyang napapaligiran na ito ng mga gutom sa pera’t tagumpay—wala na siyang oras para magtago.
Meanwhile... Alex Cordova was sharpening a blade.
Hindi literal. Pero bawat rev ng makina ng kanyang Ducati ay parang pinatalas niya ang sarili para sa darating na labanan.
He called someone.132Please respect copyright.PENANAaO2QvsMIwu
“Julius. Sabihin mo sa mga kupal mong boss: hindi ako tinatablan ng banta. Pero kung gusto nila ng karera—ibigay mo address ko.”
Tumawa si Julius sa kabilang linya.132Please respect copyright.PENANAkIS4lN4FvL
“Cordova, Cordova... Ikaw na nga ang paborito ng bayan, gusto ka pang gawing alamat. Eh kung gawin ka na lang naming martir?”
Tumigil si Alex.132Please respect copyright.PENANAKxU04EOLGO
Tahimik.132Please respect copyright.PENANAMxZrSbEP47
Isang saglit ng ngisi, tapos:
“Try mo. Pero tandaan mo ‘to: kahit sino pang hari ng kalsada ang itapat mo sa’kin…132Please respect copyright.PENANAU5mjghpQ02
...hindi mo pa rin ako kayang ibagsak kapag may dahilan na ulit akong lumaban.”
Elsewhere, inside a small garage hidden beneath a bar in Quezon City...
Mikaella approached an old man. Si Mang Pepe, dating mekaniko ni Salvador, pero umalis nang nalaman ang tunay na layunin ng dating boss.
“Ako na ang gagawa ng makina ni Alex para sa susunod niyang laban,” Mikaella said. “Wala akong tiwala sa mga current crew niya—baka may binayaran na naman si Salvador.”
Nag-angat ng tingin si Mang Pepe.
“Kung handa kang ilaban ang puso mo para sa kanya...132Please respect copyright.PENANANTN8S7uU6A
handa rin akong sumugal kahit ikamatay ko pa.”
Nightfall. A rendezvous at a forgotten track in Batangas.
Doon muling nagtagpo si Alex at Mikaella.132Please respect copyright.PENANA5AXrDBKkMK
Walang mga salitang pambungad.132Please respect copyright.PENANAgWeWd8bNnI
Walang halik.132Please respect copyright.PENANAv93iK0qnmy
Pero ang mga mata nila—nagsisigawan na.
“Wala kang karapatang umalis nun,” Alex finally said, his voice low and trembling.132Please respect copyright.PENANANpsb65fZ7x
“Wala rin akong karapatang dalhin ka sa hukay,” sagot ni Mikaella.
Tumahimik ang paligid. Hangin lang ng disyerto ng gabi ang narinig.
“Pero andito na ako, Alex. Hindi bilang multo.132Please respect copyright.PENANAevN7qpVJTU
Babalikan ko ang bawat hakbang ng pag-iwan ko…132Please respect copyright.PENANADd1x5KtOBF
para sabay tayong sumugod ngayon.”
A sound of engines in the dark.
Iba’t ibang headlight ang sumalubong mula sa dulo ng track.132Please respect copyright.PENANAljiBoMIVGy
Julius. Ely. At dalawang hindi pamilyar na riders mula sa Mindanao underground.
“Cordova!” tawag ni Julius. “Isa lang ang patakaran dito: ang matalo, wala nang pag-asa. Ang manalo… tatamaan ng susunod na bala.”
Ngumisi si Alex.132Please respect copyright.PENANAHxbKsd1Pnk
Tumabi si Mikaella, naka-leather suit. Helmet in hand.
“Alam mo bang mas magaling na ‘kong mag-motor ngayon kesa sayo?” she teased.
“Subukan mo nga,” Alex smirked.
ns216.73.216.86da2


