Mayısın hain sıcağına, bu soğukkanda erişmek üzereydi o dakika. Ahşap kapı hiç zorlanmadan, yağ gibi açılmıştı. İşte o saniye ne olduğundan bihaber bir duyguya kapılmıştı. Kapıdaki adam mama'nın omuzuna nazikçe koydu elini. Ceketinin cebinden bir mendil çıkardı yetmezmiş gibi. Kendini bir sıfır önde zannediyorsa yanılıyordu zira görevi çoktan kendisi üstlenmişti.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡDkvly3IKah
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡXenkuM3Eno
Hızlı işledi. Aynı şekilde hızlı karar vermesi gerekti. Büyük adımlarla evden uzaklaşırken başka şansının olmadığını düşündü. Göğsünün kaşıntısından kurtulmalıydı. Evden biraz uzaklaştıktan sonrasına kadar onu takip etti. Rastgele bir yerde durunca takımlarını çekmiş olan, müthiş fırsatı elinin tersiyle itmeyerek yanına adımladı kahveli. Dikildi yanında ve uzattı elini, sahte samimiyeti kurmak istedi, söyleyeceklerine cevap duymak istedi. Ancak ötekisi, reflekslerini konuşturup bir adım geri gitti. Kaşları çatılmıştı ve gözlerinden şüphe dolu renk seziliyordu buradan. Renk vermedi. "Karşılaşmıştık." Yumuşamasına zaman tanımadan büyük bir nefes çekti içine, kafasıyla onayladı. Ağır kafasıyla. "İsmin neydi?"437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ6HOF9fpnf5
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLvRSq3ok2A
"Yanvar."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbntgKhcRho
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqRxSE2IMPJ
Tatlı talı duydu cevabını. Kalktı kaşları. Çünkü aynı ırktan olunca genelde orijinali dökülürdü ağızdan. Neden, birden vatanını satıp soğukkanlardan olmaya mı karar vermişti? Hayır, hayır çok belliydi. Apaçık, şüphelenmişti. Haz etmiyordu. Duyguları karşılıklıydı ama. Sustu. Onayladı başıyla. "Pavel, memnun oldum. Mezarlığa gidecek misin?"437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡSWl18AikK5
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ2yZm43REmf
Konuya geldi kahveli, Pavel. Mezarlık.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBZF0Js2zeX
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8f04BUnGNB
"Evet."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvtiQjDcynO
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqwnKoGSgbA
Sorun çözüldü çünkü artık yalnız olmadığını, o kadar da tatmin olamayacağını anladı. "beraber gidiyoruz öyleyse." dedi. Karşısındaki onu onayladı. Fikir, zaten ona aitti. Hızlıca açtı ağzını. "Hayır, önce sen, en son ben gidiyorum."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYFPj9kZl12
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡaUg5AXCHKI
Güldü Pavel. Birkaç saniye eliyle ceplerinin içindeki ip parçalarıyla oyalandı. Silkti omuzlarını, bir tartışma içerisine girmek için pek müsait ve hevesliydi fakat bunu daha fazla çocuklaştırmamak adına sessiz kaldı.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡAkpVLvBwRf
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡp4wrLTQMHr
"Anlaşamıyoruz zannedersem. Bunun için tartışmayacağım. Seni engellemeyeceğim aynı zamanda. Buna nasıl, niçin ortak olduğunu anlamıyordum. Mümkün olduğu kadarıyla karşı karşıya gelmeyip halledelim."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHqitC2UTGC
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCPjvofGKz8
"İstersen tartışalım."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiqLbbK5EcQ
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgYM15JGcUi
İkisi de lüzumsuz gerginliğin farkındayken gerginliği örtmeyip üste çıkmaya çalışan bir Pavel vardı. Olgunluk onda kalmalıydı, gibi düşünüyordu. Güldü, ötekinin omuzunu rahatsız edici bir üslupla sıkıp bıraktı ve geçti gitti oradan. İlk durağı mezarlıktı. Soğuğun en acımasız aşamasında yürüme yolu aşıp vardı oraya. Şimdi en son o varmıştı. İç rahatlığıyla etrafa bakınıp geri döndü evine. Yalnız mesafe, hayvan saldırısı ihtimali ve en fenası soğuk onu zorlamıştı. Eve gider gitmez hastalık uykusuna kapıldı. Zihni o uyurken bile durmamış, onlarca rüyaya mal olmuştu. Hiç uğruna.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkSPHEWVsFw
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMVBNSUlHFY
Sabahına varmak üzereydi. Öyle uzun bir uyku çekmişti ki gerçeklikten kopmak üzereydi yolculuğunun arasında uyandıklarıyla. Sabah olduğunda onu bölen şey çocuğun eve olan ziyaretiydi. Fakat Pavel bunu gerektirecek hiçbir şey yapmamıştı. Ne merkeze gidip yeni gazeteleri almıştı ne de çocuktan alması gereken miktarı. Hatırı sayılır yol tüketen çocuğu azıcık parayla merkeze yolladı bunun için. Yapmaması gerekirdi. Henüz ilk günden sorumluluklarını yerine getirmeyişinin sonuçları belirginleşmeye başlamıştı. Şu saatten sonra onun tek sorumluluğu vardı. Kabanını giydi, fırından ekmeğini ve sigarasını aldı. Mezarlığa yola koyuldu. Sabahın körüydü. Mezarın üstünde körpecik çiçekler duruyordu. Ondan önceki ziyareti simgeleyen, anlamsız yaprak parçaları. Son gelemediğinin farkında oldu. Şayet bu gerekiyorsa, ekmeğini bıraktı toprağın üstüne. Yol kısa değildi, uzun ve zorluydu. Gitmek istemedi, dinlenmek istedi. Ağacına geçti, oturdu. En az bir saati devirecekti, sonra gidecekti. Tatmin olduğu an.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLsCfFfHUgF
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGvRO4xKHX2
Birkaç saat. Tüm dakikaları elindeki paketin yarısıyla devirebildiği için mutluydu. Sabahın köründen öğleye kadar hava bir hayli ısınmıştı. Şaşılacak kadar. Dolayısıyla onun açısından daha katlanılabilir bir hale gelmişti hava şartları. Susuz ve aç olsa da bu kutsal görev için adağından kendini, güzel hislerle çevriliydi. Yalnız boş durmak canını sıkmıştı. O da kalkıp etrafa göz atmaya başladı. Sınırı aşmadan mezarı temizledi. Otları, çevresindeki taşları, mezarın düzenini... Işıldatmaya baktı ortalığı. Donmuş toprak arazisinde sağlayabileceği verimi sağlamaya çalıştı fakat nihayetinde toprak siyah, otlar soluktu. Göze çarpacak bir değişim gerçekleşmedi. Ağacın dibine geri oturdu. Geçmek bilmeyen zaman için tek çözümü uyumak oldu. Yorgunluğunu uykuya verip kapadı gözlerini Pavel.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡdIk42wZxZU
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9NEbnUNGQY
Karın açlığı, konforsuzluk, buz ve de bir hayvan, Pavel'i burnuyla dürtükleyen. Bunu yaşamakta olan çiftçilerin yarısı deneyimliyordu fakat fazlaydı. Çok fazla. Bu çakal, onu bir yem olarak görüyordu. Yemek istiyordu. Bu yüzden kokluyor, canlılık belirtisi aldığı vücudun ölmüş olmasını diliyordu, yemek için.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwR7LcJTlta
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ6vwSlR6Ww0
"Dost. Uyan."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1GOZ8I1yRG
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡTSD9peNABU
Ani bir ürkmeyle ayılan Pavel, karşısında tam da görmeyi beklediği kişiyi görmüştü. Davranışını anında çakmış, ona iyilikte bulunmasına fırsat tanıdığı için kendinden nefret etmişti. Hemen toparlanıp oturduğu yerden dikildi sersem şekilde. İyi bir uyku değildi. Berbat bir haldeydi.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7HmMdnArNs
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIodpK2tPz8
"Donarak öleceksin."437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡAznBweSmNH
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡy86HL1dvqS
Gülümsemeyle karşılık verdi. Haklı olabilirdi fakat o kadar kolay değildi. Teşekkür edip burada kalacağını söyledi. O esnada Yanvar onu olduğu yerde bırakıp mezara yöneldi. Tam bir saat boyunca, karanlıkta bir şeyler yaptı. Bir saat sonra Pavel'in yanına geri döndü. Israrla onunla gelmesini söyledi fakat Pavel reddetti.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCPEdHoJdQF
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡL2KJqo8UVO
Ötekinin kaybedecek pek bir şeyi yoktu. Pavel'in düşündüğü gibi en son burayı terk eden olmak için hiçbir çaba sarf etmedi, arkasını dönüp uzaklaştı oradan. Geriye kahveli ve mezar kaldı. O anlardan sonra Pavel iyice ayılmaya başladı, aniden geldi bu aydınlanma. Karanlıkta buradan gitmek zor işti. Bir de aç ve sersemsen, geri zekalının tekiysen ekstra zordu. Endişelendiği kişi tamamen kendiydi. Ne yapacağını bilmiyordu şimdi. Mezarın altındaki bile daha konforluydu Pavel'den! Keşke ölseydi de mezarın altında o olsaydı! Korkunç. Atmosfer ürkütücü bir ay ışığıyla kaplanıyordu. Kim bilir kaç çakal daha buradaydı. Can havliyle ayağa kalktı, koşarak ezberinde kaldığı kadarıyla yolu inmeye başladı. Hemen bir sigara yaktı. Her yakışında parmaklarının ısınmasını fırsat bildi. Soğuktan uyuşan ayak parmakları, kulakları onun için dezavantajdı. Dik bir dağın dikliğini yansıtan yokuş acı içinde savrulmasına neden oluyor, içmiş gibi yürüyordu. Koşmaya başladı. Yarısında koşuşunun, takılıp yuvarlandı bir metre kadar. Sinirle bağırıp hızla ayağa kalktı. Geriye kalan yarısı da yorulduğunda bitti. Ne yaptıysa bir türlü yolu bitiremedi. Kilometreleri yavaş, donarak bitirdi. Hızı düştü zira kuvveti kalmamıştı. Zorla geldi evine. Hemen soyunup yatağına girdi. Ekmeğin mezarın üstünde kalmadığını biliyordu.437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡOVVIqAmsKU
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqWc8NxH5m7
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmRZqiZAoaB
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1JTFQtkZKZ
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡisUM65eoj6
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrTWhvwQD1d
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡU09j0kBeTD
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡP1UKF8EsUp
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLbzebKyQ46
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzme393ncSm
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiKwHofmB6Y
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjsw100q8PY
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡKTfJP5jnEs
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡA77IqjXoH9
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxmN5KmasJG
437Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtpTMCADsjn
1234 copyright protection433ＰＥＮＡＮＡ7ROoO9sMwh 尼

216.73.216.175