Mojemu Panu, Jezusowi Chrystusowi
Jafet I484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡdQ1MDZP0rJ
Sprawa śmierci córki
484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡFXijU6c6vp
Słońce prażyło niemiłosiernie, a gorący piasek parzył jej bose stopy. Mąż leżał obok, cały we krwi, a ona powoli, ale jednak żegnała się z życiem. Podróż z ukochanym do pobliskiej wioski Hamod w celach handlowych nie miała się tak skończyć. Miała tylko sobie kupić szaty, bo stare się zniszczyły, na skutek długiego używania. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡPbaQzWStR4
Nie miała pojęcia, ile już tutaj leżała, ale sądząc po pozycji słońca, była w stanie oszacować od trzech do pięciu godzin. Jej ojciec uczył jej tej techniki. Ojciec... Czuła mocne ukłucia żalu na myśl, że już go więcej nie zobaczy. I jego, i matki, i ich synka... Który skończył dopiero dwa lata. Na samą myśl o nim łzy napłynęły jej do oczu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRYgDTAo4oW
Potworny ból w brzuchu od ostrza, coraz bardziej się nasilał. Czuła ciepły, czerwony płyn, jej własną krew. Czuła, że robi się coraz słabsza. Czuła, że umiera. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡblqkXs4uQY
- Jahwe! - pomyślała. - Proszę Cię, skróć moje cierpienie.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡQbss31xE4S
Odeszła wraz z zachodem słońca.
.....
Mężczyzna w wieku czterdziestu pięciu lat, człowiek prawy, z doświadczeniem, o imieniu Jafet, siedział w swoim ogrodzie, wokół kwitnących na najróżniejsze kolory kwiatów, popijając słodkie czerwone wino i delektując się jego smakiem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡOa13k5g1y1
Był szabat, dzień siódmy, więc zgodnie z nakazem bożym odpoczywał, regenerując siły po ciężkim tygodniu. Jako doradca króla, nie narzekał na niedostatek, cieszył się dobrą opinią, mając jednocześnie pieniądze, którymi się chętnie dzielił z żebrakami. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3mH2IGxUkH
Miał długą brązową brodę, miejscami siwą, czujne niebieskie oczy, oraz idealnie wygolone włosy. Jego biało-niebieska szata powiewała wesoło na lekkim wietrze, łaskotając go przy okazji po nogach. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwjFroztYe2
Dopiwszy wino, wrócił do domu, gdzie odniósł do kuchni dopity kielich (zawsze pracownikom i niewolnikom robił w szabat wolne), a potem ruszył do sypialni w której bawił się z jego żoną ich wnuk; Jakub, dwuletni uroczy chłopczyk z bujną blond czupryną i identycznymi oczyma jak Jafet. Ów dziecię, jak na swój wiek, umiało całkiem dobrze chodzić, oraz powoli układał pierwsze zdania. Jego matka, a córka Jafeta nie dała mu drugiego wnuka (lub wnuczki), a dwaj bracia Estery pojechali do dalekich krajów, jednocześnie zapominając o ojcu i matce. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBUe9MA6vWc
Mąż gardził nimi otwarcie, ku niezadowoleniu swojej żony, która liczyła na to, że jej synowie się opamiętają i wrócą do stolicy; do swojej rodziny. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ01qr944LTA
Estera natomiast, wraz ze swoim mężem Joachimem wyjechała do pobliskiej wioski, słynącej ze swoich dobrych i tanich szat, aby kupić nowe, bo te których teraz używała coraz bardziej się niszczyły. Zazwyczaj wyprawa zajmowała im około tygodnia; dojazd, kupno, odpoczynek w dzień święty i wyjazd. Takie wypady rzadko się zdarzały, Joachim jej mąż, człowiek nie mniej prawy jak Jafet, chciał się uczyć u niego, aby zostać na dworze u króla. Król lubił jego zięcia, sam Jafet polecał mu go, można by powiedzieć, że on i król byli dobrymi znajomymi, a nawet: przyjaciółmi. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgB5glYYcKe
Wszedłszy do sypialni, spostrzegł, że Jakub śpi smacznie ze swoją babką w łóżku, toteż wyszedł i zamknął drzwi najciszej jak potrafił. Usiadł w swoim ulubionym fotelu w salonie i zaczął szyć. Wielu mówiło mu, że to zajęcie tylko dla kobiet, ale on osobiście się z tym nie zgadzał. Szycie pozwalało mu się zrelaksować, zwłaszcza przy winie, zapachu wieczoru i świecy. Dolał sobie wina i usiadł. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcwrNPx7GSf
484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMAaBrb0wfh
Kolejny dzień doradzania królowi zaczął się dosyć przyjemnie. Pomógł w rozstrzyganiu konfliktów, doradzał w sprawie stosunków dyplomatycznych, a teraz przyszedł czas na ucztę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡW3zyMK1tX6
- Jafecie drogi, ile to lat mi już doradzasz? - zaczął władca. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡOIXuSJIqIc
Nie miał na sobie korony, natomiast prestiżu jego osobie dodawały liczne zdobienia szat w niemalże wszystkich kolorach tęczy. Władca uwielbiał ubierać się kolorowo, Jafet uważał, że oddaje to prawie w stu procentach jego wesoły charakter. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxPZpQeqviQ
- Mniej więcej piętnaście, panie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmN8iiM76K5
- Chcę żebyś wiedział, że bardzo to doceniam - zrobił dłuższą pauzę, dodając swoim słowom dramaturgii. - Widzisz, ani mój młodszy brat, chodź jakże inteligentny, nie ma pojęcia, jakie to wszystko jest ciężkie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkG1eOzLWVL
Wskazał ręką na zdecydowanie młodszego, ale podobnego do siebie mężczyznę, w ubraniu na pierwszy rzut oka zrobionego z jedwabiu. Najpewniej ktoś niesamowicie próżny, pomyślał. Wyraźnie większy brzuch od pozostałych, wskazywał na niezwykle beztroskie życie, a gdy przyjrzał się dokładniej; spostrzegł podkrążone oczy. Chwilę zastanawiał się nad ich przyczyną, aż doszedł do wniosku, że najprawdopodobniej brat władcy nie nadążał nad ilością zabaw.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjIGpxGB7VR
- Ile ma lat, jeśli można spytać? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrffz7FMVfU
- Niedawno minęło trzydzieści pięć lat, odkąd przyszedł na świat. - westchnął - Ach, żebyś wiedział Jafecie drogi, jak już mam dosyć... Wiek mój co prawda nie przekracza pięćdziesiątki, ale jestem już tym zmęczony. A jeszcze trochę będę panować, skoro mój syn ma dopiero pięć lat...484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡa9f1WBLPoz
Urwał, gdyż podszedł do niego żołnierz, sądząc po ubiorze, wyżej postawiony i powiedział coś szeptem do władcy. Doradca wyraźnie dostrzegł jak mięśnie u rozmówcy się napinają, a po jego twarzy spływają pojedyncze krople potu. Chwilę później wstał, przerosił biesiadników i ku ich zdziwieniu poszedł na komnaty z ów żołnierzem. Ucztujący szybko powrócili do porzuconych zajęć, a Jafet dojadł posiłek w milczeniu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlIIZ3Z3ltJ
Kiedy skończył i postanowił udać się do swoich poprzednich zajęć, napotkał na korytarzu innego sługę, który go poinformował, że król pozwala mu wrócić do domu, aby odpoczął i zajął się swoim dworem.
Pod bramą napotkał żebraka proszącego o jedzenie, powiedział mu więc, aby udał się z nim na jego dwór. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGTcpw1Ixn2
- Dziękuję ci, o panie! Dziękuję! 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0xAqZAoXOd
Mężczyzna, bo nim był proszący, ubrany był w łachmany, ze zniszczonymi sandałami na stopach, całymi pokrytymi błotem, twarz miał pobrudzoną, a brudne i potargane włosy spięte Jafet sam nie wiedział czym. Widząc, że mężczyzna jest zdrowy, ale wychudzony, postanowił mu zaproponować zatrudnienie na jego dworze. Wesołe iskierki pojawiły się w oczach człowieka, który zgodził się bez chwili wahania.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3PE0yhpL3U
Znalazłszy się wreszcie w domu, Jafet przedstawił pozostałym pracownikom i niewolnikom ich nowego towarzysza, po czym przydzielił mu łóżko w pokoju dla niewolnika i sług. Mieszkali oni tam wtedy, kiedy zostawali dłużej, albo nie mieli gdzie się podziać (jak w wypadku żebraka). Jafet miał zwyczaj zatrudniać właśnie takie osoby, aby mogły stanąć na nogi. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡFQbjjsCTNr
- Chwała Jahwe, za to że na ciebie trafiłem, panie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrKYDi7K5cy
Mężczyzna jak się okazało miał na imię Symeon, a został żebrakiem ze względu na liczne długi, oraz brak stałego źródła zarobku i miejsca do życia. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡY5X4v85GOx
- Jestem takim samym człowiekiem jak ty - po chwili dodał. - Idź proszę do kuchni i pomóż pozostałym w przygotowywaniu wieczerzy. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMKjISuXxPq
Mężczyzna kiwnął głową i udał się w stronę pomieszczenia z którego dobiegał największy hałas. Jafet w tym czasie wyszedł na ogrody, lustrując je wzrokiem i szukając wnuka z jego babką. Jakub biegał wesoło swoimi krótkimi nóżkami po mikroskopijnej polanie, natomiast jego żona siedziała przy drużce i nie spuszczała z malucha wzroku ani przez moment. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡNuoUcOziyH
Podszedł do niej. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡy54cba8JYH
- Niepokoję się - zaczęła, nawet na niego nie patrząc. - Długo ich już nie ma. Co jeśli coś im się stało?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡnYSF3L11yN
- A co miałoby się stać? Pojechała przecież z Joachimem. Mąż wysoki i zwinny, co prawda bić się nie umie, ale najeźdźcy pomyśleliby co najmniej dwa razy, zanim by ich zaatakowali. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsWjfpNzzI5
Było to marne pocieszenie dla jego żony, iż sam nawet nie wierzył w to co mówił. Zbóje mogliby ich zaatakować nawet w troje, a gdyby się postarać; dwoje. Nie mieliby żadnych szans. Ani Estera, ani Joachim nie poradziliby sobie z potężnie zbudowanymi, umięśnionymi ludźmi, którzy żyją z napadów.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBpJm6eOPhf
- A daj mi spokój. Dwoje dzieci zniknęło nam praktycznie z oczu, poza tym, co z małym?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9e1RRQdi9B
- Mały ma dwójkę rodziców, dziadka i wspaniałą babcię.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkllMnWI1rX
Słowa które wypowiedział, rozczuliły kobietę. Jej policzki zaczerwieniły się; w tym samym momencie wstała i go przytuliła. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGFTdCLKjTJ
- Myślisz? - zapytała. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡj67WLWNpH2
- Tak. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0qZqtmnTaV
- Panie, panie! - usłyszał głos Symeona, oraz stukot obuwia uderzającego o drużkę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8WGSsXVej4
- Co się stało?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCJjY8uroE1
- Jakiś dostojny człowiek do pana. Co mam mu przekazać?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡI9aLFTSigB
- Że już do niego idę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcIUNRH7Pop
W tym samym momencie ruszył spokojnym krokiem za Symeonem, pędzącym w te pędy.
- W czym mogę służyć? - rzucił w stronę człowieka, który właśnie wchodził do środka. - Stało się coś?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡfbeCJJ4Jd6
- Ależ drogi panie, stało się! Stało się coś strasznego! 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCz21YmVjzu
Twarz niespodziewanego gościa wyrażała głęboki niepokój, lub żałobę, Jafet szacował że oba z tych odczuć. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcYymj47QT2
- Mów. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1KJCDqlaHD
- Oczywiście szanowny panie, ale czy byłoby problemem prosić o trochę wody? Spragniony jestem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5HVVwHoIRH
- Ależ oczywiście. Chodźmy do sali biesiadnej, tam się napijemy, a moja żona zrobi placek, z trzech miar mąki. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡuYfgpuc4Y6
- Dziękuję, ale nie ma takiej potrzeby. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLjN8JItZvE
Spojrzał na Jafeta z wdzięcznością. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡQhYfOIyfUz
Chwilę później siedzieli przy stole, a ogień przyjemnie trzaskał w kominie, robiąc przyjemny kontrast z zachodzącym słońcem. Kiedy się napoili, a sługa przyniósł placek, gość zaczął mówić. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡks1jPmpnwx
- Mam dla ciebie złą wiadomość, panie. Król kazał mi ją przekazać tuż po tym, jak potwierdzone zostały słowa Beniamina.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5w5q1wCpz5
- Chodzi ci o dowódcę wojsk, bliskiego przyjaciela władcy? Czy on aby nie był w drodze powrotnej z powrotem do stoli...484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡNK3mNVLlXL
Zamarł. Już powoli jego podświadomość podpowiadała mu, co ten człowiek miał zamiar mu przekazać, ale opierał się. Nie chciał o tym myśleć. Samo to, napawało go takim przerażeniem, o jakim tylko słyszał, ale nigdy nie odczuwał. Teraz mogło się to zmienić. Był wściekły na swoich synów, ale jego córeczka... Jego mała córeczka....484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrQ12zQ04wB
- Co się stało? - ledwo zdołał wydusić.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkWox1Bw7pv
- Pańska córka...484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgiiImqSujR
- Co z nią?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡn5gopX0MyY
- Nie żyje. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡhjbV2UTdTU
To co teraz poczuł, sprawiło, że już nic nigdy nie będzie takie samo. Takie ukłucie, takie przebijające jego serce jak jakaś gorąca stal, wywołując niewyobrażalny ból, ból w jego sercu. Ból, jakiego nie doświadczył nawet podczas śmierci jego rodziców, którzy utonęli podczas przeprawy przez morze. To uczucie, jakby rozciągało się nie tylko w przestrzeni jego serca, ale również w czasie. Czasie, będącym kilkunastoma, ba kilkudziesięcioma latami jego życia. Widział wszystkie chwile jej życia w jednym momencie, uderzające w niego z każdej strony. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkChz03yFg3
Ból, jaki odczuwał, odebrał mu mowę, wytłaczał wszystkie łzy z jego oczu tak mocno, że wypływały z nich niczym wodospady, spływające nieregularnie po rysach jego twarzy, po szacie, ostatecznie uderzając w podłogę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡhulbBFmjVH
- Beniamin wracał ze swoim odziałem do stolicy. Nie tak daleko, bo jakieś dwie godziny drogi konno, znalazł spustoszony mały obóz, a z oddali: sylwetki dwóch ciał. Kiedy zobaczył czyje to ciała, wysłał część swojego oddziału wraz z zastępcą do miasta, a sam został i strzegł twojej córki.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡE5xIlHKzp4
Końcówka zdania posłańca uderzyła w niego jak obuch. „Twojej córki”. Nie docierało do niego jeszcze co się wydarzyło, ale powoli jego ciało zaczęło się trząść. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbuB3qHHNd5
- Oddział dotarł w czasie, kiedy król ucztował. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡK3BoT7DYyr
- To dlatego wyszedł... - mruknął pod nosem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡAOAdAjpvpj
- Co?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡV7EqyUFpCn
- Nic. Kontynuuj proszę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡirbf11hLUe
- Król wysłał kogoś, aby to sprawdził. Kiedy wrócił z przykrą wiadomością, niezwłocznie kazano mi do pana przyjść. Za niedługo rusza wóz po ciało. Idzie pan?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqPYoGUlTax
- Oczywiście - rzucił ze łzami w oczach.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3mIy1FPsjA
Kilkanaście minut później jechał na swoim białym koniu za wozem, przy towarzystwie nieznajomego.
Słońce właśnie zachodziło, barwiąc tym wydarzeniem niebo na kolor jasnego różu. Chwilę po tym stopniowo przekształcało się w granatowy, przy okazji generując białe dziury na niebie w postaci gwiazd. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgM8yQitzQ4
Jafet okrył się szczelniej tkaniną, ponieważ robiło się coraz chłodniej. Byli mniej więcej w połowie drogi w tamtą stronę, gdy temperatura na zewnątrz zaczęła mu na dobre przeszkadzać. Nie odczuwał zmęczenia, wręcz przeciwnie: czuł, że jeśli wróci do domu jeszcze tej nocy, na pewno nie zaśnie. Nie mówił swojej żonie co się stało, nie chciał jej ranić, przynajmniej nie teraz. Teraz musiał się przygotować na to, co zobaczy. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡhulv16A03t
Wkrótce ujrzeli pochodnie na dole kanionu, przyjrzawszy się dokładnie i stwierdziwszy, że to na pewno oni, skierowali się w stronę drogi przebiegającej przez wyrwę z łagodnym zejściem na dół. Uważając, by nie uszkodzić wozu, zjechali na dół. Następnie udali się przez prostą część drogi, aż do miejsca, będącego ostatnim, które zobaczyła jego córka.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEsFc7HcsKo
Z jednej strony znajdowały się spopielone namioty, a z drugiej mały obóz rozstawiony przez żołnierzy. Na spotkanie wyszedł im mężczyzna o zaokrąglonej czarnej brodzie, odbijającej się wyraźnie od płomienia pochodni, którą trzymał w ręce. Miał surowy wyraz twarzy, ale jego oczy wyraźnie pokazywały, jak bardzo jest zmęczony. Posłał w ich kierunku smutny uśmiech. Prawa brew drgała mu, zauważył Jafet. Ledwo widocznie, ale jednak. Był to sygnał, że jest wyraźnie zdenerwowany tym, co ma mu pokazać, jednocześnie ukrywając swoje prawdziwe emocje. Widok jego zamordowanej córki musiał nim mocno wstrząsnąć. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbweZAfZNma
- Witaj, panie - zaczął. - Wiem, że musi ci być ciężko.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlFq2lHLtDR
- Chcę ją zobaczyć.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqwqGHWA20z
Ledwo powstrzymał ryk, ryk bólu, chcący się wyrwać z jego piersi. Powoli rozpacz pochłaniała jego logiczne myślenie, z sekundy na sekundę tracił nad swoimi emocjami coraz bardziej kontrolę. Obawiał się, że wybuchnie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡUC2gtAwB4Z
- Doskonale to rozumiem, ale to nie jest najlepszy pomysł. Jesteś panie zapewne wycieńczony, zapadł zmrok, w dodatku jest dosyć chłodno. Proponuję, abyś się przespał w namiocie, aż do świtu; nie ruszaliśmy... - urwał na moment. - Nie ruszaliśmy pańskiej córki, gdyż nie wiedzieliśmy, czy byś sobie tego życzył. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡpAmJSD6UHW
- Dobrze. Zaczekajmy więc do świtu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡM2aMMoK87S
Udali się do pobliskiego największego namiotu, gdzie nalano Jafetowi jak i Benjaminowi po kieliszku wina. Usiedli na suchej ziemi i zaczęli sączyć napój w milczeniu. Skończywszy, Jafet rozłożył posłanie w rogu schronienia i zasnął.
Następnego ranka, od razu po obudzeniu się, Żyd poszedł w stronę pogorzeliska. Poza spopielonymi namiotami i suchym podłożem, oraz unoszącym się; coraz słabszym ale jednak dymem, nie wyróżniał się ten obóz niczym szczególnym. Jafet uruchomił wyobraźnię, widział w niej rzucający się z daleka w oczy obóz. Skrajną głupotą według niego było rozbijanie go na dole kanionu; nie spodziewał się tego po swojej córce oraz jej rozważnym mężu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡotb4Zw6NTc
Żołnierze mogli sobie na coś takiego pozwolić, byli uzbrojeni i liczni, więc potencjalni zbóje nie zaatakowaliby ich. W przeciwieństwie do małżonków. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡdQfZBdSJtX
Z drugiej strony, jak dobrze zna te tereny, nie było za wiele możliwości, aby rozbić obóz. Nie zmienia to jednak faktu, że lepiej byłoby nieco zboczyć z trasy, aby znaleźć bardziej bezpieczne miejsce na przenocowanie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtuOmELBxmo
Wszedłszy na teren miejsca zabójstwa, wytężył swój wzrok. Nie chciał pominąć żadnego szczegółu; zależało mu, aby dowiedzieć się jak najwięcej o mordercach. Najpierw zobaczył zwłoki Joachima. Jego ciało, ciało wysokiego, szczupłego, ale niezbyt umięśnionego mężczyzny zostało brutalnie okaleczone, ponad połowę jego powierzchni pokrywała zaschnięta krew, Jafet wyraźnie widział cienkie, ciemniejsze i dłuższe rany, zapewne po nożu, lub jakimś innym ostrzu. Kucnął przy jego ciele, aby lepiej mu się przyjrzeć. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡussOHjDkBr
Rany są zbyt wąskie, pomyślał. Nie mogły być zadane za pomocą siekiery, widać wyraźnie, że zadano ją z pomocą noża, lub innego narzędzia tego typu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3uAG54FNFz
Przeniósł wzrok wyżej, na głowę. Nie dopatrzył się u niej żadnych uszkodzeń, nie dał się zmylić krwi brudzącej jego podgłówek. Wokół ciała unosił się lekki, ale nieprzyjemny zapach powoli psującego się ciała, ale nie wyglądało ono źle, najwyraźniej zaczęło się szybciej psuć ze względu na upał panujący w tym miejscu w środku dnia.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3RbgnIvQ2a
- Czemu klęczysz przy ciele swojego zięcia? - po głosie rozpoznał Benjamina. - Nie znałeś go długo, czyż nie?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8TzygnbHx8
- A co to za różnica, czy znałem go długo, czy nie? Był moją rodziną. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡpRg1q00gCW
- To w takim razie czemu się mu tak przyglądasz? Przecież go widzisz nie pierwszy, ani nie drugi raz. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ4EMW4CJz9B
- Przypatruję się jego ranom. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3UF00yXPaH
- I co wnioskujesz?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcCctHSv6JR
Jafet dopiero teraz wstał, po czym odwrócił się w stronę kompana.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡVPgjkw08M6
- Wnioskuję, że zmarł, tracąc dużą ilość krwi, na wskutek brutalnego i wielokrotnego pocięcia ostrym przedmiotem, najprawdopodobniej nożem, lub sztyletem. Zmarł niedawno, zgaduję, że wczoraj rano, ciało jeszcze się nie zepsuło, ale czuć już lekki zapach.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡXp4kKdRxKV
Jego słowa wywołały szok na twarzy Benjamina. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡdeFsxwHoOc
- Skąd ty...484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIVGNaobd2s
- Logiczne myślenie, przyjacielu. Wiele razy pomagałem królowi w rozstrzyganiu sporów, miałem sporo czasu, by wyostrzyć zmysły, oraz rozwinąć zdolność logicznego myślenia. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEabKf7zspS
- I co dalej? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡk8nYGmlwi8
- Dopiero zacząłem badanie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7Y4PfrpR5n
Szedł dalej, z każdą sekundą bojąc się coraz bardziej tego, co nieuniknione. Prosił Jahwe w Duchu, aby Dał mu siłę walki ze swoimi emocjami. Aby nie wzięły nad nim kontroli, aby nie pozbawiły go umiejętności logicznego myślenia. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvmY84R9eG0
Zorientował się, że obóz składał się z czterech namiotów, ułożonych w dwa rzędy po dwa namioty. W środku zrobiono miejsce na ognisko, z odpowiednią ilością wolnego miejsca w kształcie okręgu, aby niczego nie podpaliło. Kiedy podszedł pod jego pozostałości, zamarł. W jednym z czterech przejść leżała jego córka. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbmsQeWmwLh
Nie zorientował się, kiedy rzeki łez zaczęły się wylewać z jego oczu. Nie zorientował się, kiedy wydał ryk bólu, ryk który zdarł mu gardło, pozbawił głosu. Nie zważając na protesty towarzyszy podszedł do ciała jego malutkiej, bezbronnej córeczki. Jedyne co zobaczył, poza jej smutną twarzą, była rana, wąska i krótka, jakby od wbicia czegoś ostrego. Widział krew. I tyle. Nagle opadł z sił, usiadł i oparł swoje ciało o płócienną ścianę namiotu. Potem widział ciemność.
Kiedy się obudził, zorientował się, że znajduje się w jednej z komnat sypialnianych w pałacu króla. Władca siedział przy jego łożu, popijając wino z pucharu i jedząc owoce. Zobaczywszy, że Jafet się obudził, nalał mu również i podał kielich. Zaczęli pić.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡg0TiKtWl5u
Sytuacja była bardzo niezręczna. Władca wpatrywał się cały czas w swój kielich, Jafet tak samo, ale ukradkiem na niego spoglądał. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiA2JRo8sc4
- Jak się czujesz? - zapytał w końcu. - Po tym wszystkim?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡu1jtMhlje9
- Szczerze mówiąc - westchnął. - Paskudnie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBr5Xq51Sjj
Taka była prawda. Nie silił się na żadne uprzejmości, nie miał po prostu na to siły. Jedyne o czym w tym momencie myślał, było znalezienie się w swoim własnym domu i położeniu się w swoim własnym łożu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqlxJgoP8C8
- Gdzie moja żona? - dodał po chwili. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡslcx59EnLM
- W sąsiedniej komnacie z małym Jakubem. Wie o wszystkim. Od razu jej powiedzieliśmy o wszystkim, łącznie z twoim... Stanem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzTyhIwAItn
- ŻE CO? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ4GbbejpwJM
Wpadł w furię. Jak mogli jej to zrobić, jak mogli to zrobić samej, wrażliwej kobiecie, bez męża u boku, nie wspominając już o tym, że cały czas się opiekowała małym. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡDbFt50XdQF
Jafet zerwał się z łoża i pobiegł szukać żony. Otworzył drzwi i wybiegł na korytarz. Nie zwracał na nic uwagi, ani na to, że był okropnie słaby, ani na to, że jedyne co miał na sobie to tunika, w której wyjechał poprzedniej nocy. Biegł po dywanie, aby nie uszkodzić sobie stóp, oraz aby uniknąć poślizgnięcia się. Chwilę później wpadł na jakiegoś strażnika. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡedolPwZMXL
- GDZIE JEST JUDYTA? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzb1ONBkJvt
Mężczyzna cofnął się, nieco wystraszony, albo zdezorientowany, ciężko było mu stwierdzić ze względu na panujące emocje. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmr52k1vuIB
- W pierwszej komnacie na prawo za rogiem, panie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCZWx3r7382
- Dziękuję. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9TxKGnRnwE
Ostatnie słowo powiedział nie wrzeszcząc, ale już unosząc głos, wyminął ów człowieka i udał się do pokoju który wskazał. Wnętrze, poza inną barwą łóżek, praktycznie niczym się nie wyróżniało od tego, w którym nocował. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyxhBrxWnQJ
Judyta, żona Jafeta, siedziała cała we łzach, trzymając w ramionach śpiącego Jakuba. Chłopiec uroczo drzemał, jakby zupełnie sobie nie zdając sprawy z powagi sytuacji. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡKVyWnZD95R
Podszedł do żony, dostawił sobie po cichu krzesło, tak aby nie obudzić malucha i usiadł. Wyciągnął długie ramię i objął delikatnie żonę, a ona wtuliła twarz w jego bark. Załkała cicho. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡt1t8deYW9m
- Czy to prawda?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡJp6Wamk4pL
- Tak - uciął. Nie było sensu owijać w bawełnę, ani udelikatniać. I tak wiedziała, że to prawda, ale nie chciała w nią uwierzyć. Podobnie jak i on. Jego oddech stawał się coraz bardziej nierówny, oczy stawały się cięższe, jakby mieszczące się w nich łzy dodawały sporo do wagi. Mrugnął, a zaraz po tym poczuł spływające stróżki pojedynczo płynących łez; spływających powoli i bezlitośnie łaskoczących po policzkach. W tej właśnie chwili obiecał sobie, że wyznaczy sprawiedliwość ludziom, którzy to zrobili jego rodzinie. Ludziom, którzy przyprawili jego wnuka o zostanie sierotą, ludziom, którzy odebrali jemu i jego żonie jedyną córkę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkSqfEviQR4
.....484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7FekPGAt1G
484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9RtZLc1CTx
Przypatrywał się powoli swoim ofiarom. Znał ich doskonale, zarówno ją, jak i jego. Spodziewał się, że z wzajemnością, dlatego zakrył twarz chustą. Estera, dziewczyna na którą polował, spacerowała po targu, szukając czegoś dla siebie. Wnioskując po informacjach, które otrzymał, nowe szaty. Taki był jej cel wypadu poza teren stolicy. Uznał to za szczyt głupoty. Po co ryzykować tak bardzo, skoro mogła spokojnie sobie coś kupić u siebie? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcAag6iEbNJ
Bawiło go to. Bardzo. To był jej ostatni błąd. Nie będzie miała okazji go naprawić. Ciekawe tylko, czy jej mąż, zdoła ją przed nim obronić. Oczywiście, że nie. W końcu nie był sam. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡA5YsTB3hXy
Było ich wielu. Bardzo wielu, jeśli patrzyć na stosunek ilości. Z połową tuzina dorosłych, dobrze wyszkolonych mężczyzn, jedna kobieta i jeden mężczyzna nie mieli większych szans. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1l9pt3yKtW
.....
- Panie - Jafet skłonił się. - Wiem, że szabat dobiegł końca, ale mam do ciebie osobistą prośbę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvTI5xgbsMj
Żyd jeszcze tego samego dnia po uniesieniu się na władcę poszedł i go przeprosił. Bądź co bądź, pomimo tego, że są przyjaciółmi, jemu należy się większy szacunek. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡfgYZMCVX79
- Słucham? - uśmiechnął się do niego życzliwie, bez cienia żalu za nagły wybuch. Zapewne zrozumiał, że to w wyniku olbrzymich emocji. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHPz9hLC3sn
- Mógłbym wziąć tuzin mężów na dwa dni oraz wóz, aby posprzątać na miejscu zabójstwa? Chcę jeszcze raz się z tym zmierzyć. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHfz86NA01l
Rządzący myślał przez chwilę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxheuxUMY2K
- Hmm... Nie wiem, czy to dobry pomysł. Te emocje, te wydarzenia...484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbiQfEFJ3I0
- Proszę - jeszcze raz pochylił głowę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkYG8DEQ1v4
- Niech ci będzie zgoda. Tylko proszę cię, aby to długo nie trwało. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRnEULB6jJR
- Dziękuję, panie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡKvhbAiP0SE
Niedługo później był już w swojej posiadłości i pakował bagaż. Na dwa dni nie potrzebował wielu rzeczy, głównie posłanie polowe, jakąś szatę, jakby się zrobiło chłodniej, zapas chrustu. Założył na siebie długą, niebiesko-białą szatę, wziął kij z drewna dębowego i ruszył w stronę pałacu, w umówione miejsce z woźnicą, z którą polecił mu się spotkać król. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlUgabgJsWa
- Witaj. Jestem Jakub. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡbCh5n2DWlY
Uścisnęli się. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsQA4Klhw7P
- Jakub? To tak samo jak mój wnuk. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiL3gfSzb8V
- Wnuk? Ile ma?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡVDVmZdBHRw
- Niedługo upłyną trzy lata, odkąd przyszedł na świat. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzcEHODEJpJ
- O! Moja córka niedawno skończyła! 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwCv6jh2100
- Jak się nazywa, jeśli można wiedzieć?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡUq3IrxTi21
- Sara. Żebyś wiedział, panie jaka z niej rozrabiaka. Wszędzie jej pełno! Ani na chwili nie można spuścić z oka!484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡdnT55eTYga
- Podobnie z moim. Żona cały czas pilnuje, aby nie zrobił nic sobie, ani swojemu otoczeniu.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡddMv6WW3iI
Nie zauważyli, kiedy zebrali się pozostali mężowie, ale nie było większego problemu, aby się z grać i wyruszyć jeszcze przed zachodem słońca.
- O Jahwe! Ależ zrobiłeś piękny kanion, Swoimi rękoma! - zawołał Jakub.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡQErhhberrA
- Nigdy go nie widziałeś? - zawołał ktoś z wozu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡv3yfbk13xo
- Widziałem, owszem towarzyszu. Ale za każdym razem gdy go widzę, czuję uniesienie na sercu, oraz chęć, by chwalić Pana. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9xzDEZ7hu8
- Masz rację - odparł kolejny. - Mam identycznie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡz5FGYL2wM0
- Ten kanion jest piękny - zaczął Jafet. - Szkoda tylko, do czego został wykorzystany, oraz co tu się wydarzyło. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYchLecbxdU
Powoli, z czasem aż zaczęli się przybliżać do pozostałości obozowiska, kiedy zaczęło się robić coraz chłodniej, zaczęli dostrzegać namioty, ułożone w dwa rzędy po dwa schronienia. Na samą myśl o nich, po plecach przechodziły Jafetowi dreszcze. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡuWPlwcZX5N
Swoje namioty rozłożyli nieopodal, później rozpalili ognisko, zostawiając pracę na rano. Zjedli kolację, a kiedy noc już na dobre zawitała na niebie, wraz z gwiazdami i księżycem, kiedy zrobiło się chłodno, każdy z nich udał się do swojego namiotu na spoczynek. Tym razem jednak, Żyd miał trudności z zaśnięciem. Nie mógł się pogodzić z myślą o tym, że nocuje niedaleko miejsca, gdzie zmarła jego córka i jej mąż. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmtxkidMO93
W końcu, nie wiedząc która jest godzina, zasnął płytkim snem.
Obudził się jako pierwszy, toteż nie zwlekając ani chwili wstał, założył szatę którą spakował i udał się w kierunku opuszczonego obozowiska. W pierwszej kolejności postanowił jeszcze raz zbadać miejsce, w którym zemdlał. Poza licznymi śladami stóp, odcisków leżących ciał, nie zobaczył niczego, co by się wyróżniało spośród tłumu. Zrobił krok w kierunku ogniska. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5zpKO6uSWC
Kucnął i zbliżył głowę w stronę wypalonego opału. Skierował wzrok od góry do dołu, w stronę ziemi, przy okazji zdając sobie sprawę z tego, że drewno bliżej powierzchni było słabo wypalone, albo wręcz wcale. Dotknął zdawało się, nieruszonego przez ogień drewna, aby się upewnić. Palec potwierdził jego przypuszczenia. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEKVRIjTm9e
- Wygląda na to, że zabójcy po popełnieniu zbrodni od razu zgasili ognisko, sprytnie. Ale w takim wypadku - mówił do siebie. - W takim wypadku, ciała musiały tu leżeć około całego dnia, nocy i dłuższej części następnego dnia, już nie wspominając o tym, że taki obóz wyglądałby normalnie... Coś mi tu nie pasuje.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3ohePBaDIW
Ostrożnie podszedł z powrotem do miejsca, gdzie jeszcze nie dawno leżała Estera. Przyjrzał się dokładniej odciskowi. Kiedy dokładnie zaczął go od nowa badać, zamarł. Odbicie wskazywało, że tors osoby leżącej był zbyt długi. Oznaczało to tylko jedno. Ofiara się czołgała przez jakiś czas. Być może godzinę, a być może cały dzień. Jafet wiedział już, że jego córka nie zmarła od razu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYswuSRv4pS
Na samą myśl o tym, uronił jedną łzę. Nie dał jednak słabości wygrać. Miał zadanie, które chciał wykonać. Chciał, by mordercy zgodnie z Prawem Mojżeszowym, zostali ukarani. I dopilnuje tego, jeśli Jahwe pozwoli. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡK8ZHF68e3r
Badanie całego obozu zajęło mu jakiś czas, ale zgodnie z jego poczuciem, nie był on długi. Słońce dopiero wschodziło, a Jafet tak naprawdę swój cel, po który tu przybył, osiągnął. Postanowił jednak, póki ma jeszcze trochę czasu, zbadać teren poza obozem. Obszedł w pobliżu cały teren dwa razy, po czym odszedł trochę dalej w kierunku przeciwnym z którego tu przyjechali. Szedł tak dobre kilkanaście minut, aż jego uwagę przykuł jakiś błyszczący przedmiot w oddali. Podbiegł w jego kierunku tak szybko, jak pozwalały mu na to jego doświadczone nogi, co wbrew pozorom nie trwało długo. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡSh42C8lLFL
Dobiegłszy na miejsce przyjrzał się ów przedmiotowi. Okazało się, że był to sztylet, długi, ale jednocześnie wąski; błyszczący, posiadające złote zdobienia. Rękojeść owinięta była skórą, zabarwioną na szmaragdowy kolor; Jafet jednak nie był w stanie zidentyfikować, jakiego zwierzęcia była to skóra. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡsB5U2fz1U5
To co jednak w szczególności zwróciło jego uwagę, to inicjał, mały ale jednak; wygrawerowany na rękojeści bliżej głowicy i rękojeści. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡoJMnBWYSgG
- Be, be, be... - pomyślał. - Kogo byłoby stać na taki sztylet, lub kto mógłby taki otrzymać? Wiem, że to ktoś, kto najprawdopodobniej ma imię zaczynające się na literę be. Pomyślmy.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡIwXuv1D9uK
Spojrzał w niebo. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ3ocVIRIkIN
- Jahwe, pomóż! Kto taki mógłby to być? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyfj2nKJjS2
Odpowiedź przyszła natychmiastowo, jakby wiedza której potrzebował (w co nie wątpił) została wylana mu na głowę. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtCCaY5r7GX
- Dziękuję. - odpowiedział. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8PIRA1LLjI
Okazało się jednak, że to nie koniec niespodzianek. Kiedy spojrzał w dal, dostrzegł; małe bo małe, ale drugie podwyższenie, drugą drogę na górę kanionu. Schował sztylet i znowu wbił wzrok w ziemię. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡss11tMFFKS
Zaczął szukać jakiś śladów, jakiś wskazówek, dotyczących możliwego połączenia w tej sprawie sztyletu z drugim wyjazdem z kanionu. Nie musiał długo szukać, gdyż chwilę później znalazł ślady kopyt, wybitych jeszcze wyraźnie w piasku. Patrząc na nie, założył, że było co najmniej tuzin jeźdźców. Brak śladów kół świadczył o braku wozu, przynajmniej tak mu się wydawało. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYUPwWKxvY8
Uznał, że nie warto iść dalej tropem tych śladów; wszystko przemyśli sobie w domu. Prędko wrócił do obozu, aby nikt nie zauważył jego zniknięcia, oraz z powrotem; skradając się, udał się na odpoczynek. Jednak wiedział jedno: nie może ufać Benjaminowi, ani jego najbliższym podwładnym.
Po wstaniu i zjedzeniu śniadania, Jafet znowu się ubrał w tą samą szatę co wcześniej i zabrał się z innymi do pracy. Złożenie namiotów, posprzątanie po ognisku i spakowanie pozostałości zajęło im stosunkowo niewiele czasu tak, że już po południu znaleźli się z powrotem w stolicy, a pod wieczór Jafet był w domu. Władca pozwolił mu jeszcze spędzić czas z rodziną, zwłaszcza, że następnego dnia miał być pochówek Estery i jej męża. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrAg7nntnXp
Jafet powiedział o wszystkim w tajemnicy przed sługami i niewolnikami swojej żonie. Sara popłakała się, ale wyraziła poparcie w stosunku co do planów męża. Sama, aby mu nie przeszkadzać, poszła się zająć Jakubem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5D4UaOVOaR
- Symeonie! - zawołał donośnym głosem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiLd2LHDaPj
Nowy sługa prędko stawił się w drzwiach komnaty biesiadnej. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBs7ZwL15DN
- W czym mogę służyć, panie? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtgyzS76AQa
- Nalej mi proszę trochę wina do kielicha i przynieś jeden z czystych zwoi z biblioteki wraz z piórem i atramentem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYko1CNSenG
Symeon niemalże natychmiastowo spełnił prośby Jafeta. Zgodnie z następną, opuścił salę, zostawiając męża samego ze swoimi myślami. Jafet rozłożył zwój i zaczął pisać najważniejsze elementy jego spostrzeżeń. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡb37PP2daAp
Esterę i Joachima zabito najprawdopodobniej nożem lub sztyletem, przynajmniej tak można sądzić z zadanych ran. Nasuwa mi się do głowy parę pytań:484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzlC4Do15v5
- Kto to mógł zrobić?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlsAp8BORUB
- W jakim czasie doszło do śmierci moich bliskich?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡJl0AbTs4zj
- Jaki związek z tymi wydarzeniami ma Benjamin, oraz jego sztylet?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRA6fTqZVQL
Jafet zaczął myśleć, przy okazji stukając piórem w pergamin, robiąc parę czarnych plam. Po jakimś czasie zaczął znowu pisać.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0zHZgIpxjX
Ognisko. Ono jest kluczem do ustalenia czasu napaści. Opał nie został wypalony do końca, wręcz przeciwnie, widać dosyć duże ślady nienaruszonego drewna. Najprawdopodobniej został zalany w chwili napaści. Tylko kiedy to było? Mało prawdopodobne, aby zdarzyło się to wieczorem; wtedy ciała leżałyby tam za długo, na pewno zaczęłyby się psuć. W takim razie484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡY2X8uYw4T6
Znowu przestał na chwilę, ale po chwili znowu otrzymał odpowiedź od Pana. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡoM8cKuxRWb
POSIŁEK! Przygotowywali posiłek! Najprawdopodobniej w środku dnia, albo późnym popołudniem; wtedy zaatakowali, a następnego dnia, jeśli wierzyć w historię Benjamina, zbrodnia została zauważona. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡB0hvZaS8HO
Tymczasem Benjamin... Jest bardzo podejrzany. Sztylet znalazłem daleko od miejsca gdzie znajduje się droga do stolicy. Jeśli narzędzie należy do niego, na pewno miał jakiś związek ze zbrodnią. Tylko jaki? Zabił czy był partnerem w zbrodni? Jeśli zabił, to jaka mogłaby być tego przyczyna? Zazdrość o Esterę? Nie miałoby to sensu. Sam, o ile się nie mylę, miał żonę. Poza tym, ślub z Joachimem miał miejsce dawno, zabójstwo nie miałoby sensu, zwłaszcza, że sam zapewne ślub wziął niedawno. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGmrCdTbcwU
Dalej. Pozycja polityczna? Nie, Joachim jeszcze nie został doradcą, poza tym, Benjamin był wojskowym, w dodatku wysoko postawionym. Więc jeśli brał udział w morderstwach, to raczej jako wspólnik. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRVHIevIXo5
To kto zabił? Musiał to być ktoś zazdrosny albo o pozycję, albo o Esterę. Ale jeśli to drugie, to po co ją zabijał? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡFUUUZl49hk
Wyglądało na to, że jest tylko jedna możliwość, jedna opcja, jedna wersja zdarzeń. Jafet odłożył pióro, zwinął pergamin, a następnie odniósł rzeczy na swoje miejsca, poza zwojem; go położył na szafce przy łóżku. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgWFBiVD4uI
484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡzcaGpgiCS3
Później, założył grubą szatę i wyszedł na zewnątrz; wziął ze sobą część majątku, chciał go przeznaczyć na świątynię, w ramach podziękowania Jahwe za pomoc w ustalaniu faktów. Idąc ulicami miasta, rozmyślał o całej sytuacji. Co prawda, pomagał władcy w wydawaniu wyroków, analizował fakty, doradzał w zarządzaniu państwem, ale nie spodziewał się, że ma taki talent analityczny. Wtedy, w obozowisku, nie odczuwał niczego poza silnymi negatywnymi odczuciami; aczkolwiek teraz, kiedy minęło trochę czasu, przeanalizował swój tok myślenia w tamtej chwili, zdając sobie sprawę z dziwnego uczucia, jakie mu wtedy towarzyszyło. On z każdym szczegółem, jaki napotkał, rozumiał całą sytuację jaka miała tam miejsce, z każdym elementem znał ten obszar. Dzisiejszego dnia, kiedy tam był, udało mu się; tym razem sztucznie, uruchomić swój umysł, dar, jaki dał mu Jahwe, a on zdał sobie z niego sprawę dopiero w obliczu takiej tragedii. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡO5vqkx96Xx
Idąc, atakowały go, niczym kamienie lecące z katapult, myśli o swojej córce. Widział jej całe życie w jednej chwili, jej lepsze i gorsze chwile, szczęście i smutek jakie mu przyniosła. Nie chciał tego, walczył z tym, wiedział, że nie może sobie na nie pozwolić w tym momencie. Czuł, jak go rozsadzają, czuł napływające do oczu łzy, ale walczył. Nie chciał dać się zwyciężyć rozpaczy, pomimo tego, że ta nie chciała ustąpić. Teraz to on, Jafet, będzie musiał zastąpić Jakubowi Joachima. Będzie musiał pokazać temu malcowi to, co miał mu pokazać jego zięć. Ale nie wiedział, czy znowu temu podoła. Ta wątpliwość pojawiała się za każdym razem, kiedy musiał wychowywać nowe dziecko. Wiedział, że nie może zawieść. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0SzPi9PniD
Podarowawszy pieniądze, mąż wrócił do domu. Ciepło bijące od ognia było przyjemnym kontrastem do zewnętrznego chłodu, toteż Jafet ochoczo zdjął szatę, zjadł ostatni posiłek dzisiejszego dnia i pożegnawszy się ze swoimi sługami oraz niewolnikami, położył się spać. Leżąc w ciemnościach, opowiedział swojej żonie o wszystkich swoich wnioskach; o Benjaminie, najprawdopodobniej jego sztylecie, „prawdziwym” zabójcy, swoim darze od Jahwe, oraz o trosce o Jakuba. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9gqpiGK6Cc
- Myślisz, że będzie pamiętał rodziców? - zapytał. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0Dx9kxbw3b
- Nie mam pojęcia kochanie. To jeszcze małe dziecko, nieznające świata. Bardziej mnie martwi, co my mu powiemy, gdy się będzie pytał o swoich rodziców. Bo przecież nie powiemy, że to my nimi jesteśmy, prawda? Bo nie mogłabym po tym spokojnie spać. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmDc8nQkRvO
- Nie, powiemy mu o nich. Ale o ich śmierci, oraz o tym, jak mu ją przekażemy, będziemy myśleć z czasem. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡiAWTMvv2Bu
- Oby Jahwe nam pomógł. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtkt00H4kvA
- Pomoże. Grunt to ufać Panu, żono. Straciliśmy żonę i zięcia, ale nasz wnuk stracił mamę i tatę. Teraz to my musimy go wychować, my musimy mu pokazać to, czego już nie mogą Estera i Joachim. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡUtIV3AFSLC
Później oboje zamilkli. Zmęczenie szybko dało się we znaki i Jafet nawet nie zauważył, a już spał.
Następny dzień był bardzo wyczerpujący, nie wiedział tylko czy ze względu na ostatnie wydarzenia, to co dopiero miało nadejść, czy może tak po prostu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡz18a5t0nan
Podczas uczty, którą jak i pozostałe; spędził u boku króla postanowił poprosić o chwilę dyskrecji. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ5nF9MBBM1S
- Panie? - zaczął. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡZExQyBvkRr
- W czym mogę pomóc, Jafecie? Podać ci może wina? Czy więcej tego wyśmienitego mięsa, które zostało podane?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjiIe5wccZS
Nigdy nie przykuwał większej uwagi jedzeniu, które było podawane podczas uczty, ale kiedy król o tym wspomniał, zorientował się że było bardzo dobre. Mięso, które leżało na stole rozpływało się w ustach tak, że nie trzeba było go nawet przeżuwać, a wino które spożywał było cierpkie w smaku, ale w tej cierpkości kryła się ciężka do opisania słodycz. Wziął jeszcze jeden łyk, przy okazji upewniwszy się, co do swojego werdyktu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡomt18sxqHs
- Jedzenie faktycznie jest wspaniałe panie, ale nie o to chciałem cię spytać. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡZ6nUxoADZi
- A więc o co? - odpowiedział z pełnymi ustami.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡeNLSG8yX6B
Jafet wziął głęboki oddech, po czym odparł:484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBghpdp1brk
- Czy miałbyś coś przeciwko, abyśmy pomówili po uczcie na osobności? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMjTM0O68hK
Władca zmarszczył brwi w geście głębokiego namysłu. Wydawałoby się, że to nic wielkiego, ale Jafet rzadko prosił o coś takiego, toteż reakcja monarchy była całkowicie uzasadniona. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡYNJ0sxFRHi
- Stało się coś? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyUtdP0ABSc
- Wolałbym o tym głośno nie mówić. Nie wiadomo, czy nikt nie usłyszy i nie powie komuś czegoś, czego wolałbym, aby ktoś czegoś nie usłyszał. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHvCW3u11kC
- Cóż za język! - roześmiał się, jakby nie dosłuchując, albo wcale nie słysząc powagi w jego głosie. - Jafecie, mógłbyś tworzyć! 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡi3lPa76R06
Odczuł lekki dyskomfort na tą zbyt przesadną pochwałę. Co prawda Jahwe dał mu rozwiniętą umiejętność dedukcji i jak to określała jego żona: „Ponad przeciętną inteligencję”, ale w roli poety nigdy siebie nie widział. Łączenie słów w rymy wraz z odpowiednią ilością sylab było ciekawą łamigłówką, ale nie widział w tym żadnej szerszej perspektywy. Poza tym, nigdy go to specjalnie nie pociągało. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcv9G8BgloA
- Jest to sprawa najwyższej wagi. Obawiam się, i proszę mnie nie brać za szaleńca; że wiem kto mógł pozbawić moją córkę i zięcia życia - szepnął prosto do ucha. - Odkryłem kilka poszlak na miejscu zabójstwa i chciałbym się nimi podzielić z tobą, panie i zapytać się ciebie co ty o tym myślisz. Byłaby taka możliwość?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRY2ubBi1fH
Powtórzył pytanie, nakładając na nie nacisk; wyraźny, ale nie na tyle silny, aby władca mógł go potraktować jako obrazę. Spojrzał prosto w oczy rozmówcy. Jego twarz spoważniała, nie było większego śladu po wesołości, jaka panowała na niej jeszcze chwilę temu. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7SpVI52b4A
- Oczywiście Jafecie, ale dopiero po tym jak skończymy ucztę. Nie mogę zostawić tak biesiadników samych. Mam nadzieję, że rozumiesz. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡs33TuSDKf2
- Ależ oczywiście, dziękuję. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkMbnbKCBGM
Wrócili do spożywania pokarmów znajdujących się na stole. Standardowo jak nakazał Jahwe, nie było podanych absolutnie żadnych potraw z mięsa zwierząt nieczystych, tak iż świni nie można było uraczyć. Jeśli przybyły chciał zostać włączony do społeczności, musiał się stosować do Prawa danego przez Jahwe, nie ma innego wyjścia, jeśli chciał dołączyć do narodu.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡXwOCCUi1yq
484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjF921Xy8uB
- Jesteś pewien? - król nie ukrywał zdziwienia po całej historii, jaką dane mu było usłyszeć z ust swego doradcy. - To bardzo poważne oskarżenia! 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡeWuILmYw5Z
- Zgadza się mój panie, ale dowody są równie mocne jak poważne są zarzuty, jakimi obarczam Benjamina. Nieprawdą będzie jednak, jak powiem, że działał sam. Jestem niemal pewny, że miał swoich ludzi, ślady wielu kopyt na dnie kanionu o tym świadczą. Ewentualnie, komuś pomagał w zbrodni, w co jestem bardziej skłonny uwierzyć. Sam wojskowy miał wysokie stanowisko, więc czemu miałby zabić moją rodzinę?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ06RGIW40B4
- Może jest niebywale żądny krwi?Lata w armii mogły wywołać jakiś uraz... - urwał.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7wxYUkT2jk
- Wtedy mógłby zabić kogoś niżej postawionego, albo jakiegoś normalnego mieszkańca miasta. Mniej by ryzykował.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡC5QERBjOK6
- Hm... - zamyślił się. - Wiesz co, myślę, że powinniśmy z nim porozmawiać. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjspYlM7gzd
- Jest to dobry pomysł, spekulacje nie mają sensu, ale zalecam panie, aby w trakcie rozmowy przebywali tu również strażnicy. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡhL0CU8Ea9G
- To logiczne, stary druhu.
- Więc? Co nam powiesz o sztylecie, który zdaje się należy do ciebie? Co powiesz o śladach kopyt, biegnących w przeciwnym kierunku? Spokojnie mogłeś zabić z zimną krwią na dnie kanionu w czasie upału, a następnie uciec wzdłuż ścian, aż nie będziecie bezpieczni za drogą zasłoniętą ścianami? 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwkKamC8Ekk
Król zaczął przesłuchiwać Benjamina od razu jak ów wszedł. Chodził w kółko, a z każdym wypowiedzianym słowem, nakręcał się coraz bardziej. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡAi0wWWyWEV
- Wiesz jak kończą tacy jak ty? Wiesz jak?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGVmSVRNAoP
Wojskowy nie podniósł wzroku. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡCK3xjba3YD
- Ukamienowani! I ty też tak skończysz, ale najpierw sąd wszystko usłyszy!484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡaDFuylAWCl
Na słowo sąd coś w nim pękło, przełamał się; zaczął mówić. Najpierw ledwo składał słowa, ale chwilę później już odpowiadał pełnymi zdaniami. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡO8fqJ2GcdZ
- Nie ja zabiłem panie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡWquhKaJjq9
- To kto?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGhjflSPQ5e
- Naharnum. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡABq2N8b080
Naharnum. A więc tak najprawdopodobniej nazywał się morderca mojej córki, pomyślał Jafet, czując napływające do oczu łzy. Ale nie tym razem. Nie pęknie. Stoi przed człowiekiem poniekąd odpowiedzialnym za śmierć jego jedynej córki i nie pozwoli słabości wygrać. Nie pozwoli!484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡVUFuoKZZ0k
- Kim jest ten człowiek? Skąd go znasz? Mów!484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡhweCJcflMz
- To długa historia...484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡEjNYFeDkuq
- Powiedziałem!484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrjBWaVXdly
Pomimo tego, że stał przed nimi oficer, to na dźwięk wrzasku króla wojownik skulił się, jakby go kto za chwilę miał uderzyć. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡZBLJ7My7lI
- To było kilkanaście lat temu. Byłem wtedy młodym chłopakiem, zaczynałem dopiero służbę. Nie chciałem mieszkać wraz z rodzicami, ale nie miałem pieniędzy na dom. Ale wkrótce, podczas powrotu do miasta napotkałem właśnie Naharnuma. Był to krzepki mąż po czterdziestce z głową bez włosów na głowie, ale za to z bujną, czarną brodą. Po ubraniu widać było, że nie narzeka na niedostatek, więc postanowiłem porozmawiać. Wiedz mój panie, że w okolicy mojego domostwa człowiek takiej klasy to rzadkość.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBSLuavqvh7
Przekonałem go o prezent w postaci pieniędzy, ale w zamian miałem się kiedyś odwdzięczyć. I tu właśnie zaczyna się historia. Powiedział, że potrzebuje pomocy w bardzo tajnej sprawie. Kiedy powiedział mi o co chodzi, odmówiłem. Ale wtedy zagroził, że mnie oskarży o kradzież pieniędzy, a co gorsza miał dowody. Miałem zawiązane ręce, panie.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡSf772grsKb
Król po całej opowieści trochę się uspokoił, natomiast Jafetowi zaczęły się trząść ręce ze zdenerwowania, toteż nalał sobie wina z bukłaku do złotego pucharu stojącego nieopodal. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡg3RjRdEsKz
- Dlaczego zabił moją córkę i jej męża?484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡxq7sXKJJ50
- Ponieważ był zazdrosny. Chciał zająć ich miejsce jako twój następca. Najprawdopodobniej opracował już plan. Nie minie wiele czasu, aż zacznie wprowadzać go w życie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡlN8voaoTe8
Benjamin mówił to wszystko głosem na skraju załamania. Jafeta zdjęła litość w stosunku do niego. Serce miał ciepłe, ale jednocześnie przepełnione bólem. Wiedział natomiast, co by chciała jego córka, gdyby żyła. Nie wahał się ani chwili.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡm7Ar36jKyT
- Benjaminie, pomóż nam go znaleźć, a pomogę ci uniknąć ukamienowania. Nie jesteś bez winy, ale zostało ci postawione ultimatum. Nie chciałeś pomóc w zbrodni, ale zostałeś do tego zmuszony. Proszę, pomóż mi, a ja pomogę tobie. 484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡfrK6ubFgPR
.....484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡtMHR1HXtSc
Wkrótce złapano Naharnuma, który został skazany na ukamienowanie, natomiast Benjamin odpokutuje swoje winy w więzieniu w stolicy. Estera i Joachim zostali pochowani, a Jafet mógł spokojnie wychowywać z żoną wnuka Jakuba.484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ2JSpwEIF7s
484Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡicer5r5RPA
and then Add to home screen.